Αγαπητοί Φοιτητές που συμμετέχετε στην κατάληψη,
Διαμαρτύρομαι γιατί διεκδικείτε τα δικαιώματά σας καταπατώντας τα δικά μου.
Διαμαρτύρομαι γιατί κάνοντας κατάληψη στα γραφεία, τις αίθουσες και τα εργαστήρια, εμποδίζετε το δικαίωμα στη μόρφωση, την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών και την ακαδημαϊκή έκφραση. Παραβιάζετε, δηλαδή, το ακαδημαϊκό άσυλο!
Διαμαρτύρομαι γιατί παρόλο που διακηρύσσετε ότι είστε υπέρμαχοι της ελευθερίας, της δικαιοσύνης και της δημοκρατίας, καταφεύγετε στον αποκλεισμό, την αδικία και τον αυταρχισμό.
Διαμαρτύρομαι γιατί δεν έχετε κατανοήσει ακόμη ότι στις πολιτισμένες κοινωνίες, ο πιο ισχυρός τρόπος για να διεκδικήσεις το δίκιο σου είναι η πειθώ των λόγων και όχι ο εκβιασμός και η βία.
Αγαπητοί Συνάδελφοι,
Διαμαρτύρομαι γιατί δεν δώσαμε στους νέους ανθρώπους να καταλάβουν ότι η ελευθερία των λόγων και των πράξεών τους σταματούν εκεί που αρχίζει η ελευθερία των άλλων.
Διαμαρτύρομαι γιατί κάποιες φορές, εγκλωβισμένοι στο τυπικό και το «γράμμα του νόμου», δεν επιδείξαμε την ευελιξία και το ανοιχτό μυαλό που επιβάλλει η ακαδημαϊκή μας θέση σε λογικά και δίκαια αιτήματα των φοιτητών.
Διαμαρτύρομαι γιατί πολλές φορές δείξαμε ανοχή και ικανοποιήσαμε παράλογες απαιτήσεις φοιτητών που τελικά, όπως δείχνει η ιστορία, δεν ήταν ούτε για το καλό των φοιτητών ούτε για το καλό του Πανεπιστημίου.
Αγαπητοί Συνάδελφοι – Αγαπητοί Φοιτητές
Είναι ώρα να αναλάβουμε ο καθένας τις ευθύνες που μας αναλογούν.
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Σα μαθήτρια άκουγα: «Διάβαζε, Συγκεντρώσου, Τρέχα έχεις φροντιστήριο Μην αντιδράς, Υπάρχουν κανόνες...» και διάβαζα, συγκεντρωνόμουν, έτρεχα, δεν αντιδρούσα, υπήρχαν κανόνες.. Δεν διαμαρτυρόμουν γιατί δεν μπορούσα. Αν το επιχειρούσα θα χαρακτηριζόμουν τεμπέλα, κακομαθημένη, αντιδραστική και θα αντιμετωπιζόμουν αναλόγως... Ήμουν απλώς μια μαθήτρια.. Ποιος θα με άκουγε; Δεν ήμουν σε θέση ισχύος...! Άλλοι όριζαν την τύχη μου..!































