Σημειώνουμε πως δεν αποτελεί στόχο μας το συγκεκριμένο μάθημα ή το σύγγραμμά του αποκλειστικά.
«Ορδές δεκάδων χιλιάδων κατατρεγμένων λαθρομεταναστών ετοιμάζουν τις... αποσκευές τους για την Ελλάδα.»
«Σεβόμαστε την θρησκεία τους, σεβόμαστε τα ήθη και τα έθιμά τους, να καταλάβουν όμως ότι ήρθαν απρόσκλητοι σε μια χριστιανική χώρα.»
«Τραγική είναι πλέον η εικόνα του κέντρου της Αθήνας, καθώς χιλιάδες μετανάστες έχουν καταλάβει τους δρόμους γύρω από την πλατεία Ομονοίας.» «Αρκετοί κάτοικοι και καταστηματάρχες παραμένουν εγκλωβισμένοι, αφού η υποβάθμιση της περιοχής καθιστά αδύνατη την εκποίηση των ακίνητων περιουσιών τους.»
«Σε λίγα χρόνια θα είμαστε μειονότητα στη χώρα μας!»
«Κι εμείς στέλνουμε συνεργεία καθαρισμού για να τους καθαρίσουμε, τους προσέχουμε μη και νιώσουν άσχημα, άβολα ή μας θυμώσουν… Ξεχνούν οι ίδιοι πως είναι οι φιλοξενούμενοι και φέρονται ως νοικοκύρηδες… Έχουμε ξεπεράσει τα όρια της υπομονής, αλλά και της βλακείας!»
«Γιατί οι Έλληνες είναι υποχρεωμένοι να ζουν σε αυτή την υποβάθμιση; Πρέπει επιτέλους να καταλάβουμε πως ήρθε η στιγμή που χρειάζεται σκούπα, ΣΚΟΥΠΑ! Να επαναπροωθηθούν από εκεί που μας ήρθανε!»
«Να μείνει μόνο ένα πολύ μικρό ποσοστό, αυτό που είναι απολύτως απαραίτητο σύμφωνα με τις ανάγκες της οικονομίας της χώρας.»
Κύριοι Πρόεδροι, σας αφαιρούμε το Στέμμα..!
Δυο λόγια από την Αναστροφή…
Ας αρχίσουμε με κάποια δεδομένα για τη σχολή μας.
α Όλες οι αποφάσεις (όπως και στο σύνολο των σχολών) παίρνονται κυρίως από τη συνέλευση του κάθε τμήματος, η οποία απαρτίζεται από όλους τους καθηγητές και όλους τους εκλεγμένους εκπροσώπους των φοιτητών, ο αριθμός των οποίων ορίζεται ως ο μισός του αντίστοιχου αριθμού των καθηγητών.
Οι αποφάσεις, λοιπόν, σχετικά με τη λειτουργία του κάθε τμήματος και τελικά όλου του πανεπιστημίου λαμβάνονται στην ουσία από τους καθηγητές αφού, και η διάθεση να υπάρχει, ελάχιστο ρόλο μπορεί να παίξει η συμβολική παρουσία φοιτητών στα συμβούλια.
Και δε χρειάζεται ιδιαίτερη προσπάθεια για να αποδειχθεί ότι (γενικά μιλώντας) το ‘καθηγητικό’ και το ‘φοιτητικό συμφέρον’ είναι ξεκάθαρα συγκρουόμενα. Τα παραδείγματα πολλά από τη σχολή μας, όπως η εφαρμογή του νέου νόμου-πλαίσιο, η κατάργηση των ειδικών εξεταστικών για τους επί πτυχίω φοιτητές, το ζήτημα των μεταγραφών στο τμήμα Γεωγραφίας και πολλά άλλα… Οι σχέσεις που συνδέουν τις δύο αυτές ιδιότητες (του καθηγητή και του φοιτητή) είναι εκ φύσεως σε μεγάλο βαθμό εξουσιαστικές και σχέσεις εξάρτησης. Από κει και πέρα μένει να δούμε σε ποιο βαθμό θα καταχραστεί την εξουσία που του παρέχεται απλόχερα ο κάθε καθηγητής πλέον σαν άτομο.
β Αναμφισβήτητη είναι η έντονη αδιαφορία και αποστασιοποίηση της συντριπτικής μας πλειοψηφίας τόσο γύρω από το σύνολο σχεδόν των ζητημάτων της σχολής όσο και για τη λήψη των αποφάσεων σχετικά με τα ζητήματα αυτά. Τα αίτια αυτής της κατάστασης απάθειας είναι μάλλον επισφαλές να προσδιοριστούν σε δυο γραμμές. Το σίγουρο είναι ότι η περίπτωσή μας δεν είναι ένα ακόμα ‘μεμονωμένο περιστατικό’, αλλά αντίθετα αποτελούμε απλώς μέρος της ισοπεδωτικής κοινωνίας των ανθρώπων του άμεσου προσωπικού συμφέροντος και της παράλληλης αδιαφορίας για οτιδήποτε πέρα από αυτό.
γ Άμεση συνέπεια του παραπάνω είναι η απαξίωση της συνέλευσης των φοιτητών από τους ίδιους τους φοιτητές (με την ελάχιστη συμμετοχή αλλά και την υπερβολικά μικρή συχνότητα) και η ανυπαρξία ισχυρού συλλογικού λόγου και δράσης (πέρα από μερικές αξιοσημείωτες εξαιρέσεις όπως οι κινητοποιήσεις και οι καταλήψεις του 2006 και του 2007). Σαν αποτέλεσμα προκύπτει η μηδαμινή τάση για διεκδικήσεις (πέρα από ελάχιστες περιπτώσεις φοιτητών ή ομάδων φοιτητών).
δ Ο ιστορικός ρόλος των εκπροσώπων στο Χαροκόπειο.
Απ’ όσο είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε στη σχολή μας έχουν κατά καιρούς κάνει την εμφάνισή τους έξι κατηγορίες φοιτητικών εκπροσώπων:
- φοιτητές που έβλεπαν τις φοιτητικές εκλογές σαν συνέχιση του 15μελούς στο λύκειο
- φοιτητές που έβαζαν υποψηφιότητα επειδή απλά κάποιος έπρεπε να βάλει χωρίς καμία διάθεση να ασχοληθούν
- άλλοι που ζητούσαν ψήφους με στόχο την προβολή και το προσωπικό όφελος, είτε μέσω των αυξημένων επαφών με τους καθηγητές είτε μέσα από τη διοργάνωση πάρτυ και χορών για χρηματικά κέρδη
- άλλοι πάλι με ή χωρίς διάθεση να ασχοληθούν που είχαν ως παράλληλο στόχο την προώθηση του πολιτικού κόμματος στο οποίο ανήκαν ή υποστήριζαν
- μερικοί φοιτητές που έβλεπαν την εκλογή τους και τη νέα τους θέση σαν ευθύνη και ήταν αποφασισμένοι να ασχοληθούν
- και τέλος, κάποιοι που θεωρούσαν τις εκλογές αναγκαίο κακό και είχαν ως στόχο την ενδυνάμωση του συλλογικού λόγου των φοιτητών και τη μετάδοση της διάθεσής τους για ενασχόληση με τα ζητήματα της σχολής σε όσο το δυνατόν περισσότερους άλλους.
Στην τελευταία κατηγορία προσπαθήσαμε οι φοιτητές της αναστροφής να ανήκουμε καθ’ όλη τη διάρκεια αυτού του χρόνου.
Όπως και να’ χει όμως, όποιες κι αν είναι οι αρχικές επιδιώξεις του υποψήφιου εκπρόσωπου και της παράταξής του, στα μάτια μας πλέον η θεσμοθετημένη εκλογική διαδικασία αποδεικνύεται:
αρχικά ανώφελη, καθώς ελάχιστα αιτήματα μπορούν να πραγματωθούν μέσα από τον εξίσου θεσμοθετημένο τρόπο λήψης αποφάσεων
έπειτα επικίνδυνη, καθώς δεδομένης της χαρακτηριστικής μας αδιαφορίας μετατρέπεται από απλή εκλογή απλών αντιπροσώπων σε διαδικασία ανάθεσης των βασικών μας αρμοδιοτήτων σε μια χούφτα άτομα (μισούς από τους καθηγητές για την ακρίβεια)
και καταλήγει επιβλαβής, όταν οδηγεί στη δημιουργία μιας κλίκας φοιτητών-εκπροσώπων που ανανεώνεται κάθε χρόνο, η οποία συνδιαλέγεται με τους καθηγητές, τους προέδρους και τους πρυτάνεις και συντελεί στην ολική αποστασιοποίηση της συντριπτικής πλειοψηφίας.
Σκεπτόμενοι όλα αυτά...
Αρνούμαστε να λάβουμε μέρος, όπως κάναμε πέρσι, στον εκλογικό χορό.
Αρνούμαστε να αναγνωρίσουμε ως ορθή τη διαδικασία λήψης αποφάσεων στις σχολές με τη συμμετοχή μας στις εκλογές.
Αρνούμαστε να δηλώσουμε υποταγή στους θεσμούς, τα καταστατικά, τους προέδρους και τα υπουργεία.
Αρνούμαστε να δώσουμε αλλά και να δεχτούμε κάθε είδους εξουσιοδότηση, επιστρέφοντας και αυτήν που κάποιοι φοιτητές μας έδωσαν πέρσι στους ίδιους.
Η αναστροφή, επιμένοντας να απορρίπτει ενστικτωδώς κάθε είδους κομματική προσκόλληση, συνεχίζει πλέον τη δράση της στη σχολή όπως ακριβώς ξεκίνησε, σαν μια ομάδα φοιτητών που νιώθει ‘ανασφάλεια’ μέσα στο ‘ασφαλιστικό σύστημα’ που μας περιβάλλει, παραμένοντας ανοιχτή για κάθε ‘ανασφαλή’ χαροκοπίτη και χαροκοπίτισσα.
… ‘ανασφάλεια’ σε ένα ‘ασφαλιστικό σύστημα’ στο οποίο πολιτικοί και κυβερνήσεις ψηφίζονται για να εκπροσωπούν και να υπηρετούν τραπεζίτες και πολυεθνικές..
σε ένα ‘ασφαλιστικό σύστημα’ που η ιδιωτικοποίηση και ο ανταγωνισμός θεωρούνται μονόδρομος για την ανάπτυξη..
σε ένα ‘ασφαλιστικό σύστημα’ που η ιδιότητα του αφεντικού θεωρείται αυτοσκοπός..
‘ανασφάλεια’ σε ένα σύστημα που έχει για προστάτες και φύλακες της τάξης του δολοφόνους και έμπορους ναρκωτικών..
σε ένα σύστημα που το άσυλο φαντάζει περιττό και παράλογο..
‘ανασφάλεια’ σε έναν κόσμο που ο θεός άλλαξε όνομα και λέγεται ευρώ..
έναν κόσμο, που όπου και να τον αγγίξεις κολλάς βία, αδικία και εκμετάλλευση…
Ένα περσινό μας κείμενο τελείωνε ως εξής:
Η κίνηση της αναστροφής δεν επιζητά απλά την ψήφο σου..
Επιδιώκει τη συμμετοχή σου…
Επιδιώκει την κινητοποίηση όλων μας!
Φέτος θα κλείσουμε λίγο διαφορετικά..
Οι φοιτητές της αναστροφής δεν ζητάμε την ψήφο σου.
Επιδιώκουμε τη ρήξη και την κινητοποίησή σου.
Ονειρευόμαστε τη συμμετοχή όλων μας…
Η κοινωνική ειρήνη και αρμονία γίνονται θρύψαλα καθημερινά...
Φωτογραφία από παρέμβαση σε πρώην πάρκινγκ στα Εξάρχεια που προορίζεται να δώσει τη θέση του σε ένα ακόμα καρκίνωμα της ανθρώπινης δημιουργίας.. από μπετόν...
(ελαφρώς επεξεργασμένη)"Και τελικά, τί ισχυρότερο κίνητρο για τον εξανθρωπισμό κάθε εξουσίας από τον φόβο ανεξέλεγκτων μη κατευθυνόμενων κινητοποιήσεων που μπορεί να λάβουν υπερβολικές έστω μορφές, αλλά που υποδηλώνουν κάτι που καμιά εξουσία δεν πρέπει να ξεχνά...
Ότι δηλαδή, η δυσαρέσκεια των πολιτών και των λαών δεν προϋπολογίζεται σε εργαστήρια, ότι οι κοινωνικές εκρήξεις μπορεί να μεταβληθούν σε φυσικά φαινόμενα. Και τότε, καμία εξουσία δεν θέλει να είναι στο διάβα τους!"
Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας,
απόσπασμα από κείμενό του στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία,
σελ.20, 1 Ιούνη 2008
ανησυχείτε λοιπόν...
«16 χρονών νεκρός! Το κράτος δολοφονεί»
«ΕΛ.ΑΣ. Ελλήνων αστυνομικών, ρουφιάνων δολοφόνων και βασανιστών!»
«Σε αυτά τα Δεκεμβριανά εμείς θα νικήσουμε. Όλοι στο δρόμο!»
«Πλιάτσικο στις κλεμμένες μας ζωές.»
«Φωτιά στους καναπέδες μας!»
«Ο καναπές σου.. η συνενοχή σου..»
«Αλήτες ρουφιάνοι δημοσιογράφοι»
«Η κοινή γνώμη δεν έχει γνώμη»
«Δεν ήταν ατύχημα ήταν η ουσία του κράτους..»
«Η δημοκρατία οπλίζει.. οι μπάτσοι δολοφονούν.»
«Καλύτερα άνεργος παρά μπάτσος»
«Όταν οι μπάτσοι σκοτώσουν τα παιδιά σας, τότε θα βγείτε από τα κλουβιά σας.»
«Απαθής στη TV, θεατής στη ζωή»
«Όσοι μας κλέβουν αξίζουν την οργή μας..»
«Ληστεία είναι τα επιτόκια και οι κατασχέσεις»
«Ελευθερία ανάπηρη πάλι μας τάζουν…»
«Φοράμε κουκούλες γιατί στη ρουφιανιά είσαστε μανούλες»
«Κάνουμε την καρδιά μας πέτρα… στη βιτρίνα σας»
«Κούγια κουφάλα έρχεται κρεμάλα»
«Πόσες βιτρίνες αξίζει μια ζωή;»
«Φόλα στα ΜΑΤ»
«Καμιά ειρήνη με τα αφεντικά»
«Φωτιά σε κάθε είδους μπάτσο»
«Εδώ ο κόσμος καίγεται και η Καλαμαριά στολίζει το δέντρο της..»
«Merry crisis and a happy new fear»
«Εξεγερμένο το νέο έτος»
«Και οι πέτρες εξοστρακίζονται..»
«Έξω οι δρόμοι αναπνέουν διψασμένοι ανοιχτοί»
«Αν δεν αντισταθούμε σε όλες τις γειτονιές οι πόλεις μας θα γίνουν μοντέρνες φυλακές»
«Μπάτσοι TV νεοναζί όλα τα καθάρματα δουλεύουνε μαζί»
«Η καθημερινότητα είναι συγκρουσιακή»
«Γαμώ το κράτος δικαίου σας!»
«Χρόνια πολλά να πείτε φέτος στον Αλέξη…»
«Πού είναι η ελευθερία σας;»
«Γκρεμίστε τις πολυκατοικίες να δούμε το ηλιοβασίλεμα»
«Ο Κούγιας είναι κοντός»
«Λευτεριά στους φυλακισμένους της εξέγερσης»
«Λεηλάτες και ληστές είναι οι καπιταλιστές»
«Δούλευε, ψήφιζε και σκάσε!»
«Λευτεριά στους φυλακισμένους καταναλωτές»
«Η τράπεζα που καίγεται σου χαμογελάει»
«Αλήτες λέρες εργατοπατέρες»
«Η φιλοσοφία στους δρόμους»
«Η ποίηση στα οδοφράγματα»
«Η αυτοοργάνωση των εργατών θα γίνει ο τάφος των αφεντικών»
«Φοβού του δανεισμούς και δώρα φέροντες»
«SS-SS μπάτσοι ελεγκτές»
«Κάψτε με σας πίνω το αίμα!» (γραμμένο σε τράπεζα)
«Η χώρα καταστρέφεται από την αδιαφορία, αλλά τι με νοιάζει εμένα;»
«Οι τοίχοι έχουν αυτιά και τα αυτιά μας τοίχους.»
«Το καλύτερο σχολείο που φωτίζει είναι αυτό που καίγεται.»
«Ο Χριστός δίδαξε και πέθανε. Οι καθηγητές τι περιμένουν;»
«Κολόμβε, γαμώ την περιέργειά σου.»
«Το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του.»
«Το Lifestyle είναι μαγικό, από μηδενικό σε κάνει νούμερο.»
«Συμμετέχω, συμμετέχεις, συμμετέχει, συμμετέχουμε, συμμετέχετε, αποφασίζουν.»
«Τα γκαζάκια δεν είναι μόνο για καφέδες.»
«Έγχρωμη TV, ασπρόμαυρη Ζωή.»
«Μη σκοτώνετε τα κουνούπια. Άλλοι μας πίνουν το αίμα!»
«Η βία δεν είναι λύση, η Λία όμως είναι Βίσση.»
«Μην τα περιμένετε όλα από την Αστυνομία. Χτυπηθείτε μόνοι σας.»
«Μπάτσοι γουρούνια δολοφόνοι»
Σάββατο 6/12/08.
16χρονο παιδί πέφτει νεκρό στα Εξάρχεια από σφαίρες μπάτσου. Δολοφονείται εν ψυχρώ από ειδικό φρουρό.
Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΟΠΛΙΖΕΙ… ΟΙ ΜΠΑΤΣΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝ
Εσείς τον σκοτώσατε. ΕΜΕΙΣ ΤΟΝ ΣΚΟΤΩΣΑΜΕ. Σκοτώσαμε ένα παιδί και αντί να αντιμετωπίσουμε τους εαυτούς μας, αποποιούμαστε των ευθυνών μας αποχαυνωμένοι μπροστά στη τηλεόραση καταδικάζοντας την οργή, την αντίδραση, την αντίσταση. Καταδικάζουμε την υγεία, αρνούμενοι να έρθουμε σε ρήξη με τον διεφθαρμένο εαυτό μας.
2 σφαίρες στο στήθος. 16χρονος νεκρός. Κάποιοι αποφάσισαν πως το παιδί δε χρειαζόταν να ζήσει άλλο.
Πάνω από 100 φόνοι μπάτσων από το 1980. 3,5 άνθρωποι δολοφονούνται κάθε χρόνο από τους προστάτες της τάξης και της ασφάλειάς μας.. από τους φύλακες της δημοκρατίας μας.. από τα σκυλιά του κράτους.. του κράτους των αφεντικών…
Η κάθε μορφής καθημερινή βία που βιώνουμε μας έχει γίνει συνήθεια. Η εξουσία και η εκμετάλλευση έχουν νομιμοποιηθεί. Πρέπει να σκοτωθεί άνθρωπος για να σοκαριστούν κάποιοι. Αλλά ούτε αυτό φτάνει. Ως πότε ο καθένας θα αρκείται στην υποτιθέμενη βόλεψή του;
Όταν οι μπάτσοι σκοτώσουν τα παιδιά σας..
τότε θα βγείτε απ’ τα κλουβιά σας…
Εξοστρακισμός.. και η υπόθεση θα κλείσει. Θα γυρίσουν όλα στον ρυθμό τους. Θα συνεχίσουμε την “ειρηνική μας συμβίωση”.
Μόνο που το 16χρονο παιδί θα είναι ακόμα στο χώμα.. και θα περιμένει το επόμενο θύμα της “δημοκρατίας μας” στη θέση στο πλάι του…
Και εμείς εδώ στη σχολή μας τι κάνουμε; Τι κάνουμε σε αυτό το μικρό χώρο στον οποίο κινούμαστε και τον οποίο τελικά διαμορφώνουμε; Συνεχίζουμε τις εκδρομές μας, συνεχίζουμε τα πάρτυ μας.. θυσιάζουμε τις όποιες αντιδράσεις στο βωμό των θεσμών, των καταστατικών, των “κανονισμών”.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ να πείτε φέτος στον Αλέξη…
Το κράτος δολοφονεί
Η αδιαφορία μας είναι το πραγματικό όπλο στα χέρια του κάθε μπάτσου και της κάθε εξουσίας
ΑΠΑΘΕΙΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΣΥΝΕΝΟΧΗ
