Κείμενο φοιτητών Χαροκοπείου για τη δολοφονία του 16χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου

Σάββατο 6/12/08.

16χρονο παιδί πέφτει νεκρό στα Εξάρχεια από σφαίρες μπάτσου. Δολοφονείται εν ψυχρώ από ειδικό φρουρό.

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΟΠΛΙΖΕΙ… ΟΙ ΜΠΑΤΣΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝ

Εσείς τον σκοτώσατε. ΕΜΕΙΣ ΤΟΝ ΣΚΟΤΩΣΑΜΕ. Σκοτώσαμε ένα παιδί και αντί να αντιμετωπίσουμε τους εαυτούς μας, αποποιούμαστε των ευθυνών μας αποχαυνωμένοι μπροστά στη τηλεόραση καταδικάζοντας την οργή, την αντίδραση, την αντίσταση. Καταδικάζουμε την υγεία, αρνούμενοι να έρθουμε σε ρήξη με τον διεφθαρμένο εαυτό μας.

2 σφαίρες στο στήθος. 16χρονος νεκρός. Κάποιοι αποφάσισαν πως το παιδί δε χρειαζόταν να ζήσει άλλο.

Πάνω από 100 φόνοι μπάτσων από το 1980. 3,5 άνθρωποι δολοφονούνται κάθε χρόνο από τους προστάτες της τάξης και της ασφάλειάς μας.. από τους φύλακες της δημοκρατίας μας.. από τα σκυλιά του κράτους.. του κράτους των αφεντικών…

Η κάθε μορφής καθημερινή βία που βιώνουμε μας έχει γίνει συνήθεια. Η εξουσία και η εκμετάλλευση έχουν νομιμοποιηθεί. Πρέπει να σκοτωθεί άνθρωπος για να σοκαριστούν κάποιοι. Αλλά ούτε αυτό φτάνει. Ως πότε ο καθένας θα αρκείται στην υποτιθέμενη βόλεψή του;

Όταν οι μπάτσοι σκοτώσουν τα παιδιά σας..

τότε θα βγείτε απ’ τα κλουβιά σας…

Εξοστρακισμός.. και η υπόθεση θα κλείσει. Θα γυρίσουν όλα στον ρυθμό τους. Θα συνεχίσουμε την “ειρηνική μας συμβίωση”.

Μόνο που το 16χρονο παιδί θα είναι ακόμα στο χώμα.. και θα περιμένει το επόμενο θύμα της “δημοκρατίας μας” στη θέση στο πλάι του…

Και εμείς εδώ στη σχολή μας τι κάνουμε; Τι κάνουμε σε αυτό το μικρό χώρο στον οποίο κινούμαστε και τον οποίο τελικά διαμορφώνουμε; Συνεχίζουμε τις εκδρομές μας, συνεχίζουμε τα πάρτυ μας.. θυσιάζουμε τις όποιες αντιδράσεις στο βωμό των θεσμών, των καταστατικών, των “κανονισμών”.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ να πείτε φέτος στον Αλέξη…

Το κράτος δολοφονεί

Η αδιαφορία μας είναι το πραγματικό όπλο στα χέρια του κάθε μπάτσου και της κάθε εξουσίας

ΑΠΑΘΕΙΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΣΥΝΕΝΟΧΗ

ΜΠΑΤΣΟΙ ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ

Τα λόγια είναι περιττά...

Βίντεο της δολοφονίας του 16χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου (Εξάρχεια, 6 Δεκέμβρη)



και φωτογραφίες μπάτσων που κάνουν τη δουλειά τους τις μέρες που μας πέρασαν...

...και για να μη ξεχνάμε πια ειναι η δουλειά σας
σκυλιά φυλάτε τα αφέντικά σας!

ΕΛ.ΑΣ. Ελλήνων αστυνομικών
ρουφιάνων δολοφόνων και βασανιστών!

Κατάληψη στον τηλεοπτικό σταθμό SuperB στην Πάτρα!

Κατάληψη στο studio της ΝΕΤ εν ώρα ειδήσεων!

ΑΣ ΒΓΟΥΜΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

Ας συνειδητοποιήσουμε επιτέλους τι είδους "δημοκρατική" κοινωνία συντηρούμε..

Ας ανοίξουμε για μια φορά τα μάτια μας να δούμε τα κάγκελα της φυλακής της δικιάς μας και των
διπλανών μας..

Ας αισθανθούμε πια το μέγεθος της βίας και της εκμετάλλευσης που δεχόμαστε καθημερινά εμείς και οι γύρω μας..

Ανησυχείστε επιτέλους ρε γαμώτο!!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ να πείτε φέτος κύριοι πρόεδροι, γραμματείς και φαρισαίοι στον Αλέξη...

Δεν ήταν ατύχημα ούτε μεμονομένο περιστατικό

Είναι η ουσία της έννοιας του κράτους και της εξουσίας...

16χρονο παιδί νεκρό από σφαίρες δολοφόνου αστυνομικού. Απάθεια σημαίνει συνενοχή!

Το κράτος δολοφονεί

Η αδιαφορία μας είναι το πραγματικό όπλο στα χέρια του κάθε μπάτσου και της κάθε εξουσίας

Απάθεια σημαίνει συνενοχή

Αφού δε δείχνετε έλεος... επιδείξτε έστω τη στοιχειώδη διακριτικότητα...

Βρισκόμαστε στη “δυσάρεστη” θέση να δημοσιοποιήσουμε συγκεκριμένες καταγγελίες φοιτητών για περιστατικά, που αγγίζουν τα όρια της αυθαιρεσίας (αν αυτά δεν έχουν ξεπεραστεί προ πολλού) κατά τη διαδικασία της εξέτασης του μαθήματος ‘Στρατηγικός και τοπικός προγραμματισμός’ του τμήματος Γεωγραφίας από τη διδάσκουσα καθηγήτρια κ. Σαπουντζάκη.

Για όσους δεν γνωρίζουν, η βαθμολογία του μαθήματος αυτού προκύπτει από εργασία που εκπονείται ανά ομάδες φοιτητών (2 ή 3 ατόμων) κατά τη διάρκεια του εξαμήνου και την παρουσίασή της την ημέρα παράδοσης.

Σύμφωνα με λεγόμενα της ίδιας της καθηγήτριας, το μάθημα αυτό, σαν ένα από τα τελευταία της σχολής, έχει υψηλές απαιτήσεις και η εργασία πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μίνι πτυχιακή.

Αναλυτικά:

Καταρχάς πρέπει να σημειωθεί ότι οι εργασίες παραδόθηκαν και παρουσιάστηκαν τη Δευτέρα 29/9 και οι βαθμολογίες αναρτήθηκαν την Τρίτη 30/9. Με αυτό τον τρόπο 10 τουλάχιστον εργασίες – μίνι πτυχιακές (5000 λέξεων και πάνω) διορθώθηκαν και αξιολογήθηκαν μέσα σε ένα απόγευμα.

Περιστατικά ομάδων:

· Ομάδα Α: και οι 2 φοιτητές της ομάδας βαθμολογήθηκαν με 4 με την εξής αιτιολόγηση από την καθηγήτρια:

Στο εξώφυλλο αντί για διδάσκουσα είχαν γράψει διδάκτωρ, στα περιεχόμενα δεν είχαν βάλει σελίδες, αντί για τον όρο ‘οικονομικοί φορείς’ είχαν χρησιμοποιήσει ‘οικονομικοί παράγοντες’.

Αν όσα υποστηρίζουν οι φοιτητές ισχύουν, συμπεραίνουμε (πολύ κομψά) ότι η εργασία δεν βαθμολογήθηκε επί της ουσίας του θέματός της.

· Ομάδα Β: οι 3 φοιτητές της ομάδας, για την ίδια εργασία, βαθμολογήθηκαν οι δύο με 6 και ο τρίτος με 7. Η αιτιολόγηση της καθηγήτριας ήταν απλή αλλά μη σοβαρή: ο τρίτος φοιτητής ήταν καλύτερος στην παρουσίαση της εργασίας.

· Ομάδα Γ: ο ένας φοιτητής πέρασε το μάθημα, ενώ ο άλλος κόπηκε “επειδή δε μίλησε αρκετά στην παρουσίαση”. Ανεδαφικό επιχείρημα καθώς δεν αποδεικνύει ότι ο φοιτητής αυτός δεν εργάστηκε εξίσου με τον πρώτο.

· Ομάδα Δ: η καθηγήτρια διακόπτει την παρουσίαση και κατηγορεί τους 3 φοιτητές της ομάδας, σε έντονο και υποτιμητικό ύφος, ότι “η παρουσίαση είναι απαράδεκτη” και πως “με τέτοιες εργασίες ξεφτιλίζουν το μάθημα”. Αλλά το σίγουρο είναι ότι μια εργασία που δεν ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του μαθήματος δεν είναι ικανή να το ξεφτιλίσει. Η ‘ξεφτίλα’ ενός μαθήματος μόνο σε συμπεριφορές σαν τις παραπάνω μπορεί να οφείλεται.

Η απροκάλυπτη αδιαφορία, η κατάχρηση εξουσίας αλλά και η έλλειψη σεβασμού απέναντι στους φοιτητές, σε μικρό ή μεγάλο βαθμό, δεν αποτελούν μεμονωμένο φαινόμενο. Και.. είτε το δέχονται κάποιοι είτε όχι, τέτοιες λογικές και πρακτικές ευθύνονται σημαντικά για την υποβάθμιση της ποιότητας των σπουδών (και όχι μέτρα σαν τις ειδικές εξεταστικές για τους επί πτυχίω φοιτητές, για παράδειγμα…)

Απαιτούμε τον ίδιο βαθμό σεβασμού από τους καθηγητές μας με αυτόν που εμείς τους δείχνουμε!

Κάποτε πρέπει να μπει ένα τέλος σε παρόμοιες απαράδεκτες, εξουσιαστικές συμπεριφορές!

Αφισάκια... προσοχή στις κακές συν..αναστροφές!

Η καθηγήτρια τρελάθηκε και κερνάει ρακόμελα..!! ΔΩΣΕ ΠΡΑΜΑ ΔΩΣΕ..!

Στρατηγικός και τοπικός προγραμματισμός... και τα μυαλά στο μίξερ...!!

ΈΛΑ......ΓΕΙΑ ΜΑΣ..!!!

Στην υγειά των αχάριστων φοιτητών!!

Κατάληψη Χαροκοπείου από τους φοιτητές του... χειμώνας 2007

ΑΠΟΦΑΣΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΓΕΩΓΡΑΦΙΑΣ 4/6

Ύστερα από έκτακτη γενική συνέλευση των φοιτητών του τμήματος της γεωγραφίας, αποφασίστηκε το τμήμα της γεωγραφίας να παραμείνει κλειστό (γραμματεία, αίθουσες, εργαστήρια, γραφεία καθηγητών) από Πέμπτη 5-06-08 έως και την Παρασκευή 6-06-08 μετά από:

Την απόφαση των καθηγητών για κατάργηση των εμβόλιμων εξεταστικών των επί πτυχίω φοιτητών και την εφαρμογή του νέου νόμου-πλαίσιο.

Αντιστεκόμαστε-αντιδρούμε:

Στην αδιάλλακτη και απόλυτη στάση τους στο θέμα και στην άρνησή τους ως προς το να ξανασυζητηθεί το θέμα αυτό.

Στην πρωτοφανή ομοφωνία των καθηγητών απέναντι σε ένα θέμα που θίγει τόσο άμεσα το φοιτητικό σώμα στο σύνολό του.

Στη μετάλλαξη της στάσης τους που φτάνει στα όρια του εμπαιγμού, καθώς σε αντίθεση με παλιότερη συνέλευση που δήλωσαν ότι το ζήτημα θα συζητηθεί εκ νέου στην επιτροπή προπτυχιακών, στην τελευταία δηλώθηκε ξεκάθαρα ότι οι εμβόλιμες εξεταστικές καταργούνται οριστικά με πιθανές εξαιρέσεις κάποιες «ακραίες» περιπτώσεις φοιτητών.

Στην αντίληψη των περισσότερων καθηγητών περί διαχωρισμού και κατηγοριοποίησης των φοιτητών σε «καλής» και «κακής» «ποιότητας».
Στη λογική των διαχωρισμών οι οποίοι αναπαράγονται με τους όρους του κοινωνικού ανταγωνισμού στο πλαίσιο του πανεπιστημίου.

Στην ‘υψηλού επιπέδου ακαδημαϊκή στάση τους’, αποκαλώντας τους φοιτητές «περιφερόμενες μάζες αναζήτησης του 5 που σέρνονται» και ότι μέτρα σαν τις εμβόλιμες εξεταστικές καταντούν το πανεπιστήμιο «μπανανία».

Στην κατάχρηση εξουσίας από μέρους της πλειοψηφίας των καθηγητών ψηφίζοντας διατάξεις γενικότερα με γνώμονα το καθηγητικό τους συμφέρον.

Στα συχνά περιστατικά αγενούς και εξευτελιστικής συμπεριφοράς καθηγητών του τμήματος απέναντι σε φοιτητές.

Στην υποκριτική στάση των περισσότερων καθηγητών απεργώντας με αίτημα και τη μη εφαρμογή του νέου νόμου-πλαίσιο στις σχολές, ενώ ταυτόχρονα στις συνελεύσεις υπερψηφίζουν την εφαρμογή διατάξεων του νόμου στο τμήμα γεωγραφίας (αξιολόγηση, λίστα συγγραμμάτων, τετραετές αναπτυξιακό πρόγραμμα).

Απαιτούμε την άμεση σύγκλιση της συνέλευσης του τμήματος την Δευτέρα 09/06 για την απόσυρση του ψηφίσματος (κατάργηση των εμβόλιμων εξεταστικών).

Απαιτούμε τη διατήρηση των εμβόλιμων εξεταστικών για τους επί πτυχίω φοιτητές.

Περί 'αναστροφικής' κίνησης...

Η ΑΝΑΣΤΡΟΦΗ είναι μία πραγματικά ανένταχτη πολιτική οντότητα. Η δημιουργία της (μετά τις φοιτητικές κινητοποιήσεις του 2007) από την πρώτη στιγμή αποτέλεσε μια προσπάθεια οργανωμένης έκφρασης και συντονισμού φοιτητών της σχολής μας που αισθάνονται τουλάχιστον αποστροφή για τις τρέχουσες αλλά και μελλοντικές ‘εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις’ (όπως αρέσκονται να τις αποκαλούν οι ‘υπεύθυνοι για την πρόοδο του τόπου’…). Τουλάχιστον αποστροφή για το γενικότερο τρόπο λήψης αποφάσεων στις σχολές και στο πανεπιστήμιό μας αλλά και την εκτεταμένη κατάσταση απάθειας και αποστασιοποίησης που χαρακτηρίζει τη συντριπτική μας πλειοψηφία και που εμφανώς υποδαυλίζεται από το αδιαμφισβήτητο καθηγητικό καθεστώς αλλά κυρίως από την (εσκεμμένη ή μη) αδιαφορία των περισσοτέρων φοιτητικών εκπροσώπων και την μηδαμινή ενημέρωση των υπολοίπων φοιτητών.

Η ΑΝΑΣΤΡΟΦΗ αποτελεί μια προσπάθεια κοινής έκφρασης και δράσης όσων από τους φοιτητές της σχολής αυτής αντιλαμβάνονται τη διαστρέβλωση και την ‘κατάντια’ της έννοιας της παιδείας, όσων πιστεύουν ότι μπορούν αλλά και οφείλουν να έχουν και οι ίδιοι λόγο σε ζητήματα που αφορούν όλους, όσων νιώθουν την ανάγκη να αγωνιστούν προς αυτή την κατεύθυνση!

Αντίσταση στην ‘καθηγητική αυθεντία’ του Χαροκοπείου και την κατάχρηση εξουσίας από την πλευρά των καθηγητών.

Αντίσταση στο τρόπο λήψης των αποφάσεων (δίχως την ουσιαστική συμμετοχή των φοιτητών) αλλά και στην απουσία πραγματικής εκπροσώπησης του λόγου των φοιτητών (πραγματοποίηση ελάχιστων γενικών και τμηματικών συνελεύσεων).

Αντίσταση στην προώθηση των ‘νεοφιλελεύθερων’ μεταρρυθμίσεων στην παιδεία, που διαδοχικά υλοποιούν οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ κατά παραγγελία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και έχουν ως γνώμονα τη διαδικασία της ιδιωτικοποίησης, το όφελος των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων, την παραγωγή αποφοίτων προσανατολισμένων στις εκάστοτε "ανάγκες της αγοράς" του κεφαλαίου και των αφεντικών.

Ξεκάθαρη εναντίωση σε μέτρα όπως:

• η αναθεώρηση του άρθρου 16 – η ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων – η ‘ταξικοποίηση’ της παιδείας
• η αναγνώριση των πτυχίων των κολλεγίων και η εξίσωσή τους με αυτά των δημοσίων ανωτάτων σχολών

• ο νέος νόμος-πλαίσιο στο σύνολό του, η αξιολόγηση των πανεπιστημίων, η εισαγωγή οικονομικού manager στις σχολές, η κατάρτιση 4ετούς επιχειρησιακού προγράμματος για τις σχολές βάσει του οποίου θα λειτουργούν και από την επίτευξη του οποίου θα εξαρτάται η χρηματοδότησή τους, ο περιορισμός του ορίου φοίτησης σε 2ν, η θεσμοθέτηση των πιστωτικών μονάδων, ο καθορισμός προαπαιτούμενων μαθημάτων και αλυσίδων, ο περιορισμός του ασύλου…

• η μείωση της κρατικής χρηματοδότησης των σχολών και η εύρεση πόρων από τρίτες-εξωτερικές πηγές, η καταφανέστατη ανάμειξη ιδιωτικών επιχειρήσεων στα εσωτερικά των πανεπιστημίων
• η θεσμοθέτηση των ινστιτούτων δια βίου εκπαίδευσης

Το πρωταρχικό αίτημα είναι απλό και συγκεκριμένο:

Δημόσια και Δωρεάν ανώτατη παιδεία για όλους!

Η ΑΝΑΣΤΡΟΦΗ αποτελεί μια προσπάθεια συσπείρωσης των φοιτητών του πανεπιστημίου μας που νιώθουν.. ανασφάλεια μέσα στο ‘ασφαλιστικό σύστημα’ που τους επιβάλλεται…

Η κίνηση της αναστροφής δεν επιζητά τη ψήφο σου…

Επιδιώκει τη συμμετοχή σου…

Επιδιώκει την κινητοποίηση όλων μας!

Αλληλεγγύη στην υπερκόπωση των καθηγητών..! Κατάληψη Πρυτανείας

Στη γενική συνέλευση που πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα 21/01 οι φοιτητές αποφάσισαν κατάληψη της Πρυτανείας, καθώς και των γραμματειών της σχολής την Τετάρτη 23/01, διότι:

ΕΝΑΝΤΙΩΝΟΜΑΣΤΕ:

• Στο ψήφισμα των καθηγητών, στις τμηματικές συνελεύσεις Γεωγραφίας και Οικιακής Οικονομίας (17/01), υπέρ της κατάργησης των εμβόλιμων εξεταστικών για τους επί πτυχίω φοιτητές.
• Στην πρωτοφανή ομοφωνία όλων των παρόντων καθηγητών στις συγκεκριμένες συνελεύσεις, σε μια απόφαση που βλάπτει σημαντικά τους φοιτητές.
• Στην κατάχρηση εξουσίας από μέρους των καθηγητών, οι οποίοι έλαβαν την συγκεκριμένη απόφαση αγνοώντας απροκάλυπτα την άποψη όχι μόνο των παρευρισκομένων εκπροσώπων, αλλά όλων των φοιτητών των τμημάτων αυτών.

Μέχρι στιγμής όλοι οι επί πτυχίο φοιτητές έχουν το δικαίωμα σε μια εξεταστική χειμερινού εξαμήνου να μεταφέρουν έως 8 μαθήματα θερινού εξαμήνου, καθώς και το αντίστροφο. Μπορεί άραγε μια τέτοια «διευκόλυνση» να προκαλέσει «δυσλειτουργίες» στο κάθε τμήμα;;; Για όλους σχεδόν τους καθηγητές, τους τελευταίους μήνες, φυσικά και τίθεται τέτοιο ζήτημα!
Όλως ‘περιέργως’ δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα της κυβερνήσεως (τεύχος πρώτο, φύλλο 69, άρθρο 16, παράγραφος 2, 20/03/07) η παρακάτω παράγραφος:
«Από το επόμενο ακαδημαϊκό έτος από την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου, και με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 27 του ν.1404/1983, στα Α.Ε.Ι. κάθε μάθημα εξετάζεται στο τέλος του εξαμήνου στο οποίο διδάχθηκε και επιπλέον στην εξεταστική περίοδο του Σεπτεμβρίου.»

Στις συνελεύσεις, λοιπόν, των τμημάτων Γεωγραφίας και Οικιακής Οικονομίας που πραγματοποιήθηκαν την Πέμπτη 17/1 τέθηκε σχετικό ψήφισμα. Και στις δύο πάρθηκε απόφαση υπέρ της κατάργησης του δικαιώματός μας, η οποία θα τεθεί σε ισχύ, το αργότερο, από το νέο ακαδημαϊκό έτος.
Αποτέλεσμα ψηφοφορίας στη Γεωγραφία: 13 υπέρ της κατάργησης (όλοι ανεξαιρέτως οι παρόντες καθηγητές!), 7 κατά (όλοι οι παρευρισκόμενοι φοιτητές). Στην Οικιακή Οικονομία δεν τέθηκε καν προς ψήφιση, καθώς όλοι οι διδάσκοντες ήταν εγκάθετοι υπέρ της κατάργησης!

Η απόφαση αυτή στηρίχτηκε στα ακόλουθα επιχειρήματα:

• Μεγάλος φόρτος εργασίας για τους καθηγητές!
• Η σχολή δεν είναι ορθό να μεταβάλλεται σε εξεταστικό κέντρο!
• Ελάχιστοι από τους φοιτητές που έχουν δηλώσει μαθήματα άλλου εξαμήνου παρευρίσκονται στις εξετάσεις αυτές!
• Η διευκόλυνση αυτή δημιουργεί φοιτητές δύο ταχυτήτων!
• Με τη διευκόλυνση ευνοούνται οι ‘φοιτητές του 5’!
• Σε άλλα πανεπιστήμια δεν ισχύει κάτι παρόμοιο!
• «Εμείς σας αγαπάμε και θέλουμε το καλό σας.»
• Η διευκόλυνση αυτή είναι παράλογη, ανούσια και επιβλαβής!
  
• Είναι φανερό ότι το προσωπικό όφελος για τους καθηγητές υπερνικά κατά πολύ το ‘καλό’ των φοιτητών, για το οποίο διατυμπανίζουν συνεχώς ότι πασχίζουν.
  

Με μέτρα σαν κι αυτό σκοπεύουν να βελτιώσουν το επίπεδο των σπουδών μας;
Άραγε οι φοιτητές είναι οι αποκλειστικοί υπεύθυνοι που χρωστάνε συγκεκριμένα μαθήματα (μετά από πολλαπλές ‘αποτυχημένες’ προσπάθειες), με αποτέλεσμα να παρατείνουν τις σπουδές τους;

Αφού ομόφωνα, λοιπόν, τοποθετούνται ενάντιά μας…
Ενάντιά τους θα μας βρίσκουν!

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

• Να ανακαλέσουν οι συνελεύσεις των εν λόγω τμημάτων (Γεωγραφίας και Οικιακής Οικονομίας) την απόφαση σχετικά με την κατάργηση των εμβόλιμων εξεταστικών.
• Να κατοχυρωθεί από τις τμηματικές συνελεύσεις όλων των τμημάτων το δικαίωμα των φοιτητών που βρίσκονται στο τέταρτο έτος ή είναι επί πτυχίω να εξετάζονται σε όλα τα χρωστούμενα μαθήματα ανεξαρτήτως εξαμήνου.
• Καμία εφαρμογή του νέου νόμου-πλαίσιο και των συμπληρωματικών οδηγιών, στο πανεπιστήμιό μας.
• Από δω και πέρα οι αποφάσεις που αφορούν τους φοιτητές δεν θα παίρνονται χωρίς τη συναίνεσή τους…, αν θέλουμε να πάμε μπροστά την υπόθεση που ονομάζετε ΠΑΙΔΕΙΑ!
  

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΠΡΥΤΑΝΕΙΑΣ

Καλό ταξίδι...

ΔΕ ΘΑ ΜΑΣ ΑΝΑΓΚΑΣΕΤΕ ΝΑ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΟΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΜΕ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΑΚΟΥΣ - ΑΓΟΡΑΣΤΙΚΟΥΣ ΟΡΟΥΣ!

ΔΕ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΠΡΟΦΤΑΣΟΥΜΕ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΤΡΕΝΟ ΤΟΥ "ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΥ" ΚΑΙ ΤΗΣ "ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗΣ"!

ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ..!

Μία φορά και έναν καιρό,

Σε έναν μακρινό και άγνωστο κόσμο ο κακός μάγος ΜΠΟΛΚΕΝΣΤΑΙΝ* κατάφερε να συγκεντρώσει τις σκοτεινές δυνάμεις της παιδείας (29 υπουργούς Παιδείας των κρατών - μελών της ΕΕ και ορισμένων ευρωπαϊκών χωρών της επιρροής της) εν έτη 1999 μ.Χ. στον ομφαλό του τότε γνωστού κόσμου, την επική ΜΠΟΛΟΝΙΑ! Ο μέγιστος άρχων της Μέσης Γης, γνωστός και ως ‘ΜΕΓΑΛΟΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟΣ’, του είχε αναθέσει τη δημιουργία ενός πανίσχυρου στρατού ικανού να στελεχώσει τις αμέτρητες επιχειρήσεις του.

Και ο τρόπος ευρέθη…..
Η προσαρμογή των εκπαιδευτικών συστημάτων στις ανάγκες της αγοράς!

Ας προσγειωθούμε λοιπόν.. Σύμφωνα με τη Διακήρυξη, οι υπουργοί Παιδείας που την προσυπέγραψαν (από Ελλάδα μεριά την υπογραφή του έβαλε ο γνωστός και μη εξαιρετέος Γ. Αρσένης της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ) προκειμένου να διασφαλίσουν «καλύτερη συμβατότητα και πληρέστερη συγκρισιμότητα» των συστημάτων Ανώτατης Εκπαίδευσης, αναλαμβάνουν να επιτύχουν βραχυπρόθεσμα και σε κάθε περίπτωση μέχρι το 2010 συγκεκριμένους στόχους.
Τα βασικά μέτρα που προβλέπονται από τη Διακήρυξη της Μπολόνια είναι τα εξής:

1.«Υιοθέτηση συστήματος το οποίο θα στηρίζεται βασικά σε δύο κύκλους σπουδών, έναν προπτυχιακό (διάρκειας τριών τουλάχιστον ετών) και έναν μεταπτυχιακό. Ο τίτλος σπουδών του πρώτου κύκλου θα αναγνωρίζεται στην ευρωπαϊκή αγορά εργασίας σαν ικανό επαγγελματικό προσόν (εννοείται η απόκτηση περιορισμένων επαγγελματικών δεξιοτήτων και σε καμία περίπτωση η ικανότητα για ολοκληρωμένη επιστημονική εργασία), ενώ ο δεύτερος κύκλος θα πρέπει να οδηγεί στο μεταπτυχιακό δίπλωμα (master) ή/και στο διδακτορικό δίπλωμα».

2.«Καθιέρωση ενός συστήματος διδακτικών μονάδων, ανάλογου με το εφαρμοζόμενο σήμερα Ευρωπαϊκό Σύστημα Μεταφοράς Διδακτικών Μονάδων (ECTS = European Credit Transfer System), για την προώθηση της ευρύτερης δυνατής κινητικότητας των φοιτητών». Το νέο στοιχείο που εισάγεται με τη Διακήρυξη είναι ότι διδακτικές μονάδες μπορούν να συγκεντρώνονται στο εξής «και σε συστήματα εκπαίδευσης εκτός του πλαισίου της Ανώτατης Εκπαίδευσης, συμπεριλαμβανομένων και των συστημάτων διά βίου εκπαίδευσης, αρκεί αυτά να αναγνωρίζονται από τα εμπλεκόμενα Πανεπιστήμια υποδοχής».

3.«Υιοθέτηση ενός συστήματος τίτλων σπουδών οι οποίοι θα είναι εύκολα αναγνώσιμοι και συγκρίσιμοι, με τη βοήθεια και του θεσμού του Συμπληρώματος Διπλώματος (Diploma Supplement), με στόχο την προώθηση της απασχολησιμότητας των Ευρωπαίων πολιτών και της διεθνούς ανταγωνιστικότητας του Ευρωπαϊκού συστήματος Ανώτατης Εκπαίδευσης». Το Συμπλήρωμα Διπλώματος είναι ένα είδος πιστοποιητικού που θα συνοδεύει τον τίτλο σπουδών, περιλαμβάνοντας λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με το πρόγραμμα σπουδών που ακολούθησε ο απόφοιτος, προκειμένου να διευκολυνθεί η «αγορά» στην «αξιολόγηση» των «προσόντων» του. Η ανάγκη υιοθέτησης του Συμπληρώματος Διπλώματος καταμαρτυρεί την πολυδιαφοροποίηση των σπουδών και του επιπέδου τους.

4. «Προώθηση της κινητικότητας, με ξεπέρασμα των εμποδίων που δυσχεραίνουν την ελεύθερη κίνηση των φοιτητών, των διδασκόντων, ερευνητών και διοικητικού προσωπικού».

5. «Προώθηση της ευρωπαϊκής συνεργασίας στη διασφάλιση της ποιότητας (εννοείται ένα γενικευμένο σύστημα αξιολόγησης), με στόχο την ανάπτυξη συγκρίσιμων κριτηρίων και μεθοδολογιών».

6. «Προώθηση των απαραίτητων ευρωπαϊκών διαστάσεων στην Ανώτατη Εκπαίδευση, κατά κύριο λόγο σε σχέση με τα προγράμματα σπουδών, τη συνεργασία μεταξύ ιδρυμάτων, τα σχήματα κινητικότητας και τα ολοκληρωμένα προγράμματα σπουδών και άσκησης, κατάρτισης - επιμόρφωσης και έρευνας», που δε σημαίνει τη δημιουργία ενιαίων προγραμμάτων σπουδών, αλλά το σχεδιασμό τους στη βάση της συμπληρωματικότητας και του καταμερισμού που θα επιβάλλει το συμφέρον του μεγάλου κεφαλαίου στα διάφορα πανεπιστημιακά ιδρύματα και τμήματα.

Μέχρι σήμερα έχουν πραγματοποιηθεί άλλες τέσσερις σύνοδοι των υπουργών παιδείας της Ε.Ε. : Πράγα 2001 με Έλληνα υπουργό τον Π.Ευθυμίου (ΠΑΣΟΚ), Βερολίνο 2003 (Π.Ευθυμίου), Μπέργκεν 2005 με Ελληνίδα αυτή τη φορά υπουργό την Μ.Γιαννάκου (ΝΔ) …τι να κάνει αυτή η ψυχή;… και τέλος, Λονδίνο 2007 (Μ.Γιαννάκου) που είχαν ως σκοπό τον έλεγχο της εφαρμογής των ‘νεοφιλελεύθερων’ πολιτικών στην εκπαίδευση της κάθε χώρας.

Τέλος, οφείλουμε να αναφέρουμε η θετική στάση και του ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στις ευρωπαϊκές κατευθύνσεις, πέρα από τα δύο κόμματα εξουσίας (πανάθεμά τα!). Το γεγονός αυτό διαφαίνεται πλήρως από τη συμμετοχή του Αλ.Αλαβάνου, το 2001, στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων, η οποία συνέταξε μία Έκθεση Πρωτοβουλίας σχετικά με τα Πανεπιστήμια και την Ανώτατη Εκπαίδευση στον λεγόμενο Ευρωπαϊκό Χώρο. Έχοντας, λοιπόν, υπόψη την έκθεση αυτή το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο, σύμφωνα με το ψήφισμα που πραγματοποιήθηκε, πιστεύει, μεταξύ των υπολοίπων, ότι πρέπει να επιταχυνθεί και να ενδυναμωθεί η διαδικασία της Μπολόνια. (Ωραίος ο Αλέκος..!)


*Το όνομα το δανειστήκαμε από τον επίτροπο για θέματα ανταγωνιστικότητας, Μπόλκενσταιν, εμπνευστή της οδηγίας Μπολκενστάιν, που εγκρίθηκε στις 13/01/2004 από την ευρωπαϊκή επιτροπή.
(Περί της σχετικής οδηγίας έπεται συνέχεια)

Πιστωτικές μονάδες: Ο… ‘τρίτος πόλος’ της Μπολόνια…

Πρόκειται για την καθιέρωση ενός συστήματος διδακτικών μονάδων, ανάλογου με το εφαρμοζόμενο σήμερα Ευρωπαϊκό Σύστημα Μεταφοράς Διδακτικών Μονάδων (ECTS= European Credit Transfer System), για την προώθηση της ευρύτερης δυνατής κινητικότητας των φοιτητών.

Πρόκειται για σύστημα που υπολογίζει τη βαρύτητα κάθε μαθήματος στο πρόγραμμα σπουδών ανάλογα με τις ώρες και τη σημασία του για το συγκεκριμένο αντικείμενο των σπουδών. Δηλαδή υπάρχει μια διαβάθμιση των ωριαίων μονάδων του κάθε μαθήματος, ανάλογα με το αν είναι μάθημα κορμού, παρεμφερούς αντικειμένου, εργαστηριακό, κατ' επιλογή υποχρεωτικό ή μάθημα γενικότερων δεξιοτήτων, όπως η ξένη γλώσσα, η χρήση Η/Υ κλπ. Το νέο στοιχείο που εισάγεται με τη Διακήρυξη είναι ότι διδακτικές μονάδες μπορούν να συγκεντρώνονται στο εξής «και σε συστήματα εκπαίδευσης εκτός του πλαισίου της Ανώτατης Εκπαίδευσης, συμπεριλαμβανομένων και των συστημάτων διά βίου εκπαίδευσης, αρκεί αυτά να αναγνωρίζονται από τα εμπλεκόμενα Πανεπιστήμια υποδοχής».

Σημειώνεται ότι η Υπουργική απόφαση για την εφαρμογή του συστήματος Μεταφοράς και Συσσώρευσης των πιστωτικών μονάδων σε Α.Ε.Ι. υπογράφτηκε από την… πρώην υπουργό Παιδείας Μαριέττα Γιαννάκου (Ν.Δ) στις 13/8/07.

Πώς λειτουργεί αυτό το σύστημα όμως;
Η μεταφορά και συσσώρευση των πιστωτικών μονάδων στηρίζεται σε τρία κριτήρια: τις ώρες επαφής με το πανεπιστήμιο, το φόρτο εργασίας και τα μαθησιακά αποτελέσματα (αναλυτικές βαθμολογίες με ανάλογες κατηγοριοποιήσεις των σπουδαστών). Συγκεκριμένα, κάθε ακαδημαϊκό έτος αντιστοιχεί σε 60 μονάδες, κάθε εξάμηνο σε 30 μονάδες και κάθε τρίμηνο σε 20. Κάθε μάθημα δε, αντιστοιχεί και αυτό σε μονάδες ανάλογα με τη σπουδαιότητά του, οι οποίες ορίζονται από το εκάστοτε ίδρυμα.

Το σύστημα των μονάδων βασίζεται στον πλήρη φόρτο εργασίας του φοιτητή και δεν περιορίζεται μόνο στις ώρες διδασκαλίας, αφού ο αριθμός τους αντικατοπτρίζει την ποσότητα εργασίας που απαιτείται για κάθε μάθημα δηλαδή παραδόσεις, εργασίες, σεμινάρια, φροντιστήριο, εργασία σε χώρους δουλειάς, προσωπική μελέτη στη βιβλιοθήκη ή στο σπίτι και εξετάσεις ή άλλες δραστηριότητες αξιολόγησης. Για να πάρει λοιπόν κάποιος ένα πτυχίο, δεν έχει σημασία τι μαθήματα κάνει και πού τα κάνει, αρκεί να μαζέψει τους κατάλληλους «πόντους», 180 για τριετείς σπουδές, 240 για τετραετείς σπουδές, 300 για πενταετείς…Κατ’ αυτόν τον τρόπο, μπορεί κάποιος να πάρει 180 πιστωτικές μονάδες από ένα κολέγιο του εξωτερικού και να συμπληρώσει τις 60 μονάδες από ένα ΙΕΚ και έτσι να είναι ισότιμος με έναν απόφοιτο τεταρτοετούς φοίτησης.

(Εδώ αξίζει να σημειωθεί ότι σύμφωνα με τους ιδιοκτήτες κολεγίων, η ισοτιμία των πιστωτικών μονάδων σε ευρωπαϊκά πανεπιστήμια τα οποία συνεργάζονται με ελληνικά κολλέγια είναι ένα θέμα που θα αναγκάσει τελικά την ελληνική πολιτεία να αναγνωρίσει τα πτυχία τους, έστω και χωρίς την αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος.)

Παράλληλα, με το σύστημα των E.C.T.S η έννοια του ενιαίου πτυχίου για όλους τους αποφοίτους μιας σχολής καταργείται και οδηγούμαστε στην έννοια του ατομικού πτυχίου = άθροισμα πιστωτικών μονάδων (credits). Αυτή η «προσωποποίηση» των πτυχίων εύκολα θα οδηγήσει στην πλήρη κατάργηση των γενικών συλλογικών συμβάσεων για ομοειδείς ομάδες εργαζομένων π.χ χημικοί στη βιομηχανία, μηχανικοί στις κατασκευές κλπ, ενώ οξύνει την έννοια του ανταγωνισμού ανάμεσα στα άτομα.

Σημαντικό είναι επίσης, ότι με αυτόν τον τρόπο η πολιτεία απαλλάσσεται από την ευθύνη και τη δέσμευση για αξιοπρεπή εκπαίδευση και πτυχία με αξία αναθέτοντας την ευθύνη στο φοιτητή, ο οποίος αρχίζει το κυνήγι των πιστωτικών μονάδων με την ελπίδα ότι κάποια στιγμή θα κατοχυρώσει τα επαγγελματικά του προσόντα.

Το σύστημα των πιστωτικών μονάδων έχει αρχίσει να εφαρμόζεται, σε πρώιμο στάδιο, ήδη σε ορισμένα πανεπιστήμια με χαρακτηριστικό παράδειγμα το Χαροκόπειο στο τμήμα της Διαιτολογίας και Διατροφής. Συγκεκριμένα, η πρακτική των διαιτολόγων «οφείλει» να μεταβληθεί για να υπακούσει στις ευρωπαϊκές εντολές, να αυξηθεί δηλαδή για να καλύψει τις πιστωτικές μονάδες που απαιτείται για να θεωρείται ευρωπαϊκά αναγνωρίσιμη. Η πρόταση που έχει δοθεί είναι η απασχόληση σε επιχειρήσεις, βιομηχανίες και κοινότητες. Σημειώνουμε, ότι στη Γαλλία οι πρακτικές εργασίες γίνονται σχεδόν αποκλειστικά σε επιχειρήσεις και μάλιστα σπάνια αμείβονται. Η βαθμολόγηση της πρακτικής αυτής δεν καθορίζεται αποκλειστικά με ακαδημαϊκά κριτήρια, αλλά σε μεγάλο βαθμό από την κριτική του επιχειρηματία.

Σε μερικές σχολές της Ιταλίας υπάρχουν τα προγράμματα stage, τα οποία προβλέπουν απλήρωτη και ανασφάλιστη εργασία φοιτητών, ενώ είναι υποχρεωτικά για το πτυχίο και έχουν πιστωτικές μονάδες. Ακόμα, στα πανεπιστήμια της χώρας πολλές επιχειρήσεις καταρτίζουν εκπαιδευτικά προγράμματα με τη συνεργασία των ιδρυμάτων, όπως το πρόγραμμα «road school» της Fiat στο Πολυτεχνείο του Τορίνο αξίας 3 πιστωτικών μονάδων. Στο ίδιο ίδρυμα το μπόνους για την εθελοντική εργασία των φοιτητών στη χειμερινή ολυμπιάδα του Τορίνο ήταν 5 πιστωτικές μονάδες.

Τα παραδείγματα αναφέρονται γιατί σύμφωνα με τη διακήρυξη της Μπολόνια στόχος των υπουργών είναι ένα κοινό πλαίσιο οργάνωσης και λειτουργίας των ιδρυμάτων Ανώτατης Εκπαίδευσης, οπότε καλό είναι να γνωρίζουμε τι μας έρχεται...

ΙΔΒΕ: Ινστιτούτα δια βίου εκπαίδευσης
Σύμφωνα με το νομοσχέδιο, δίνεται το δικαίωμα σε Ανώτατα Εκπαιδευτικά και Τεχνολογικά Ιδρύματα (Α.Ε.Ι. – Τ.Ε.Ι.) να δημιουργήσουν, εάν επιθυμούν, Ινστιτούτα διά βίου μάθησης στο εσωτερικό τους. Οι τίτλοι που θα δίδονται δεν θα είναι πτυχία αλλά πιστοποιητικά παρακολούθησης. Θα λειτουργήσουν με δίδακτρα, που θα καθορίσουν τα ίδια τα Ιδρύματα, τα οποία θα λάβουν και επιπλέον πιστώσεις για τα Ινστιτούτα που θα λειτουργήσουν. Παράλληλα όμως, δίδεται το ίδιο δικαίωμα και σε φορείς, όπως για παράδειγμα στα Επιμελητήρια, στην Τοπική Αυτοδιοίκηση ή στους κοινωνικούς εταίρους.

Τα ινστιτούτα ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ θα χορηγούν πιστωτικές μονάδες, με τις οποίες, ο εργαζόμενος θα συμπληρώνει τον ατομικό φάκελο προσόντων του. Ο εργαζόμενος δηλαδή, θα πρέπει να βρίσκεται συνεχώς σε θέση ετοιμότητας για να προσθέτει και άλλες πιστωτικές μονάδες στο φάκελό του για να μη βγει εκτός αγοράς. Δημιουργείται έτσι ένας φαύλος κύκλος κατάρτισης-επανακατάρτισης, υπό την απειλή της ανεργίας, ο οποίος καθιερώνει την εργασιακή ανασφάλεια σε όλο της το μεγαλείο. Κάθε πτυχίο λοιπόν, μετατρέπεται σε ένα άθροισμα πιστωτικών μονάδων , που μας εξωθεί στο δια βίου τρέξιμο, στα σεμινάρια και τα ανοιχτά πανεπιστήμια προς ικανοποίηση των εκάστοτε αναγκών της αγοράς-επιχειρηματιών.

Τονίζουμε τέλος, ότι μέσω των μεταρρυθμίσεων εξαλείφεται η έννοια των συλλογικών συμβάσεων η έννοια του ενιαίου πτυχίου αφού το πτυχίο-πιστωτικές μονάδες του κάθε ατόμου θα εμπεριέχει διαφορετικά στοιχεία. Αλλοιώνεται η ποιότητα των σπουδών, ενώ γινόμαστε αποδέκτες στείρας και ευέλικτης γνώσης, η οποία θα μπορεί εύκολα με τον καιρό να ξεπεραστεί.

Περι αξιολόγησης των δημοσίων πανεπιστημίων

Οι σχετικές αποφάσεις από τη Διακήρυξη της Μπολόνια:
- «Προώθηση της ευρωπαϊκής συνεργασίας στη διασφάλιση της ποιότητας με στόχο την ανάπτυξη συγκρίσιμων κριτηρίων και μεθοδολογιών».
- «Προώθηση των απαραίτητων ευρωπαϊκών διαστάσεων στην Ανώτατη Εκπαίδευση, κατά κύριο λόγο σε σχέση με τα προγράμματα σπουδών, τη συνεργασία μεταξύ ιδρυμάτων, τα σχήματα κινητικότητας και τα ολοκληρωμένα προγράμματα σπουδών και άσκησης, κατάρτισης - επιμόρφωσης και έρευνας»

Η κυβέρνηση της χώρας μας νομοθέτησε θεσμικά μέτρα με τα οποία το πανεπιστημιακό μας σύστημα εντάσσεται στη «διαδικασία της Μπολόνια» και στον «Ευρωπαϊκό χώρο της Ανώτατης Εκπαίδευσης». Βασική διαδικασία για να εφαρμοστούν οι παραπάνω διατάξεις αποδίδοντας ταυτόχρονα και ένα ανάλογο κύρος και μία σχετική ‘κοινωνική νομιμοποίηση’ (π.χ..: εμείς αξιολογήσαμε τα Πανεπιστήμια… τα περισσότερα εμφανίζουν προβλήματα ‘δυσλειτουργίας’, δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους… επομένως οι μεταρρυθμίσεις είναι αναγκαίες, είναι μονόδρομος ο ‘εκσυγχρονισμός’… Κωστάκη προχώρα, άλλαξέ τα όλα..!) αποτελεί η αξιολόγηση των ΑΕΙ. Μία από τις βασικές παραγράφους του νέου νόμου-πλαίσιο για την παιδεία, αποτελεί λοιπόν (και πώς θα μπορούσε να έλειπε..;) η αξιολόγηση.

Το αίτημα της αξιολόγησης παρουσιάζεται ως λογικοφανές αίτημα για την αναβάθμιση των σχολών, ενώ την ίδια στιγμή λειτουργεί και ως άλλοθι, όπως αποδεικνύεται από τα λεγόμενα του γενικού γραμματέα του υπουργείου Παιδείας Αν.Καραμάνου στην εισηγητική πρόταση που κατέθεσε στο ΕΣΥΠ (εθνικό συμβούλιο παιδείας) όταν εξήγησε πως τα κριτήρια της αξιολόγησης είναι αντικειμενικά και έχουν ήδη προαποφασιστεί στην Μπολόνια και στη Λισσαβόνα (European Organization of National Systems for Quality Assurance).

Κριτήριο της ποιότητας των Πανεπιστημίων παύει να αποτελεί, κατά πολύς, η ανάγκη για σφαιρική, επιστημονική μόρφωση, καθώς και η επιστημονική έρευνα, αλλά (όπως διαφαίνεται από όλες τις τρύπες) η ανταπόκρισή τους στις ανάγκες εξωπανεπιστημιακών - εξωακαδημαικών παραγόντων. Που πολύ απλά σημαίνει ότι πλέον, βασικό παράγοντα ‘διασφάλισης της ποιότητας’ των ΑΕΙ και ΤΕΙ αποτελεί η σύνδεση με τις ανάγκες της αγοράς, η σύνδεση με την επιχείρηση, η σύνδεση με τον εργοδότη. Άλλωστε, ο Klaus Landfried, βασικός ομιλητής του συνεδρίου περί ενιαίου εκπαιδευτικού περιβάλλοντος στην ΕΕ, σε συνέντευξή του, προσθέτει ότι «τα κριτήρια σε ό,τι αφορά το επίπεδο και την διαδικασία των σπουδών θα καθοριστούν από ειδικούς, όπως συμβούλους, εργοδότες, αρμόδια κυβερνητικά στελέχη κτλ. σε συνεχή διάλογο προκειμένου να προσαρμοστούν τα προγράμματα».

Ενδεικτικό, επίσης, των προθέσεων αποτελεί και το ακόλουθο απόσπασμα από την ομιλία του ευρωπαϊκού επιτρόπου σε θέματα παιδείας στη σύνοδο της Λισαβόνας: «το μεγαλύτερο κομμάτι των πρόσθετων χρημάτων που επενδύονται στην ανώτατη εκπαίδευση και την έρευνα δε θα έρθει από τον κρατικό προϋπολογισμό αλλά από ιδιωτικές πηγές. Τα πανεπιστήμια θα αναλάβουν μεγαλύτερη υπευθυνότητα για τη μακροπρόθεσμη οικονομική βιωσιμότητά τους, ιδιαίτερα στην έρευνα. Πολλά από αυτά θα διαφοροποιήσουν τη χρηματοδότησή τους μέσα από συνεργασίες με επιχειρήσεις, οργανισμούς και άλλες ιδιωτικές πηγές. Τα δίδακτρα ανήκουν σε αυτές τις ιδιωτικές πηγές».
Καθώς και τα ακόλουθα ρητά του Gay Haug (ενός από τους βασικούς αρχιτέκτονες της διακήρυξης της Μπολόνια):
«Η κοινωνία δεν είναι πρόθυμη να αποδεχτεί τη συνέχιση της αναντιστοιχίας ανάμεσα στα υψηλά ποσοστά ανεργίας των πτυχιούχων και την έλλειψη προσόντων σε τομείς που ενδιαφέρουν την αγορά.
Φαίνεται απίθανο να συνεχίσουν να διατίθενται κρατικοί πόροι σε ιδρύματα και φοιτητές που παρατείνουν τη διάρκεια των σπουδών πέραν της φυσιολογικής!»

Ας μην έχουμε, λοιπόν, αμφιβολίες για το ‘καλό’ των προθέσεών τους ή για το ‘ρομαντικό’ της λέξης αξιολόγηση. Αρκεί κάποιος να απευθύνει κάποια ερωτήματα, όπως:
«Ποιος είναι ο άξιος αξιολογητής που θα διαφυλάξει την ποιότητα των σπουδών μας;»
«Ποιες είναι οι αξίες που θα αποτελέσουν τη βάση της αξιολόγησης των σπουδών μας;»
για να φτάσει στο συμπέρασμα ότι η ‘ποιότητα’ ενέχει το σημαντικότατο μειονέκτημα να σημαίνει εκ διαμέτρου αντίθετα πράγματα σε διαφορετικούς ανθρώπους…

Στο πλαίσιο μιας υποτιθέμενης αξιολόγησης, θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε, κυρίως οι «εκτός των πυλών», τι απορρίπτουμε και τι δεν παζαρεύουμε. Βέβαια, οι προβληματισμοί αυτοί ίσως να μην υπήρχαν εάν γινόταν κατανοητό ότι η Παιδεία δεν είναι υπόθεση προσώπων ή παραγόντων ή απαίτηση της παραγωγικής διαδικασίας, της ‘ελεύθερης αγοράς’ και άλλων «ενδιαφερόμενων φορέων», αλλά πρωταρχικό δικαίωμα ολόκληρης της κοινωνίας.

Αρκετά με τις φιλοσοφίες, ας έρθουμε λοιπόν στα πιο χειροπιαστά… Σύμφωνα με το σχέδιο νόμου για την διασφάλιση και αξιολόγηση της ποιότητας της ανώτατης εκπαίδευσης: «Ιδρύεται Εθνικό Συμβούλιο Διασφάλισης και Αξιολόγησης της Ποιότητας, Ε.Σ.Δ.Α.Π. (ή αλλιώς Ε.Σ.- ΔΑΠ ΝΔΦΚ) της ελληνικής ανώτατης εκπαίδευσης ως ‘ανεξάρτητη’ αρχή (πολλοί ανεξάρτητοι μαζευτήκαμε…) με έδρα την Αθήνα.» Στο πλαίσιο του σκοπού του το Ε.Σ.Δ.Α.Π. έχει την εξής πρωταρχική αρμοδιότητα:

«Καταρτίζει το Τετραετές Επιχειρησιακό Σχέδιο Αξιολόγησης της Ποιότητας των Ιδρυμάτων ανώτατης εκπαίδευσης (τι θέλουν να πουν οι ποιητές;), καθώς επίσης και τα ενδιάμεσα Ετήσια Προγράμματα, και παρακολουθεί την πορεία υλοποίησής τους.» «Στο πλαίσιο της αποστολής του, το Ε.Σ.Δ.Α.Π. έχει ρόλο υποστηρικτικό προς τα Ιδρύματα ανώτατης εκπαίδευσης και συμβουλευτικό προς την Κυβέρνηση.» Είναι προφανές ότι το κράτος - επιχειρήσεις αποκτά λόγο (ισχυρότερο από τον ήδη υπάρχων) για το περιεχόμενο και τους προσανατολισμούς της διδασκαλίας, αποκτά το δικαίωμα να την ελέγχει και να την κατευθύνει, ανατρέποντας πλήρως το καθεστώς της ακαδημαϊκής ελευθερίας και της διοικητικής αυτοτέλειας των ιδρυμάτων.

Τι θα γίνει όμως εάν ένα Πανεπιστήμιο δεν υλοποιήσει το τετραετές επιχειρησιακό πρόγραμμα που του έχει ορίσει η ‘ανεξάρτητη αρχή’ – Κυβέρνηση - επιχειρήσεις; Η πρώην υπουργός παιδείας (που’σαι ρε Μαριέττα…) είναι κατατοπιστική: «Θα υπάρχει τετραετής αναπτυξιακή συμφωνία μεταξύ υπουργείου Παιδείας και Πανεπιστημίων. Αν ένα ΑΕΙ δεν κάνει σωστά τη δουλειά του τα χρήματα πιθανόν θα διοχετεύονται σε κάποιο άλλο που την κάνει σωστά.» Καθημερινή 14/01/07

FOR WHOM THE BELL TOLLS…?

(James Hetfield, Ride the Lightning, 1984)

...Για το τμήμα Γεωγραφίας, βέβαια, το οποίο μέσω του προέδρου του τμήματος προσφέρθηκε αυτοβούλως και άμεσα στο κάλεσμα της κυβέρνησης και θέτει εαυτών στους ‘αξιολογητές της Παιδείας’. Aς σταματήσει εδώ αυτή η βούληση για υποβάθμιση της έννοιας του πανεπιστημίου, όταν το βασικότερο ‘συστατικό’ των σχολών, οι σπουδαστές-φοιτητές διακηρύττουν καθημερινά την αντίθεσή τους στην λεγόμενη ‘εκπαιδευτική αναδιάρθρωση’. (Πιο πρόσφατο γεγονός όσον αφορά το τμήμα Γεωγραφίας, στα πρακτικά της συνέλευσης των φοιτητών στις 31/10/2007 καταγράφηκε η πλήρης αντίθεση στη προώθηση της διαδικασίας της αξιολόγησης.)

Με βάση όλα τα παραπάνω σαν σπουδαστές στο Χαροκόπειο, σαν φορείς του ιού της ΑΝ.Α.ΣΤΡΟΦΗΣ, διακηρύττουμε προς όλες τις κατευθύνσεις την αντίθεση μας και την αντίδρασή μας σε κάθε διαδικασία αξιολόγησης (επιτροπές ‘μελέτης’ της αξιολόγησης, σχετικά δημοσιεύματα σε κοινόχρηστους χώρους, δημιουργία κλίματος ‘καλού τμήματος’ άρα καλώς αξιολογούμενο), σαν μέρος της συνολικότερης ΑΠ.Ο.ΣΤΡΟΦΗΣ μας απέναντι στην εφαρμογή του ‘νέου νόμου-πλαίσιο’ στο τμήμα Γεωγραφίας, στο Χαροκόπειο, στα Πανεπιστήμια...

Δε θα μας αναγκάσετε να αντιλαμβανόμαστε την παιδεία με χρηματιστηριακούς - αγοραστικούς όρους!
Δε θέλουμε να προφτάσουμε το ευρωπαϊκό τρένο του ‘εκσυγχρονισμού’ και της ‘εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης’!
Καλό ταξίδι Ευρωπαίοι..!

Άρθρο 16 – Ιδιωτική εκπαίδευση

Το καλό το κρατήσαμε για το τέλος…

Ας ρίξουμε μια ματιά στο παρελθόν… Για έναν ολόκληρο περίπου χρόνο φοιτητές από κάθε σχολή (δημόσια, μη το παρακάνουμε…) της Ελλάδας αναγκάστηκαν να βγουν στους δρόμους (‘οργανωμένες μειοψηφίες’ κατά τη Μαριέττα) αντιδρώντας στην ψήφιση του νέου νόμου-πλαίσιο και την αναθεώρηση του άρθρου 16…(ενώ δέχονταν, ταυτόχρονα, συντονισμένη επίθεση από κυβέρνηση-ΜΜΕ…γιατί; Γιατί τολμούμε να αγωνιζόμαστε για Δημόσια και Δωρεάν Παιδεία για όλους!) Μπορεί κανείς να συνειδητοποιήσει ότι οι δύο αυτές μεταρρυθμίσεις συνδέονται άρρηκτα μεταξύ τους. Από τη μια μεριά, έχουμε το άρθρο 16 που έρχεται πλέον να αναγνωρίσει την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων και από την άλλη ο νόμος-πλαίσιο, ο οποίος υποχρεώνει τα πανεπιστήμια να λειτουργούν πλέον με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια.

Ο βραχυπρόθεσμος σκοπός όλων των ‘σοφά σχεδιασμένων’ ελληνικών μεταρρυθμίσεων (αναθεώρηση άρθρου 16, νέος νόμος-πλαίσιο, αναγνώριση κολλεγίων-ΙΕΚ-ΚΕΣ-ΚΕΚ), με το φάντασμα της Μπολόνια να πλανιέται πάνω από τα κεφάλια των μεταρρυθμιστών είναι ένας: η νόμιμη (και τυπικά πλέον) διείσδυση του ιδιωτικού τομέα, ο παραγκωνισμός της έννοιας και της ουσίας του δημόσιου χαρακτήρα της παιδείας και τελικά η αναδιάρθρωσή της προς όφελος της αγοράς και των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων.

Ενημερωτικά, ο νέος νόμος-πλαίσιο ψηφίστηκε στις 8 του περασμένου Μάρτη από τους βουλευτές μόνο της κυβέρνησής μας! Στο άλλο μέτωπο η Ν.Δ, πάλι μόνη κι έρημη, είχε προλάβει στις 22 Φεβρουαρίου να ψηφίσει υπέρ της αναθεώρησης του άρθρου 16 (151 κυβερνητικοί βουλευτές), οπότε με αυτά τα δεδομένα η αναθεώρηση θα πραγματοποιηθεί μόνο εάν στο δεύτερο ψήφισμα που μας έρχεται συγκεντρωθούν 180 θετικοί ψήφοι. Με άλλα λόγια, εάν το ΠΑΣΟΚ αφήσει την αντιπολίτευση για τα μάτια του κόσμου και δείξει τον πραγματικό του εαυτό…

Τι κατοχυρώνει το άρθρο 16:
·Τη δωρεάν δημόσια εκπαίδευση σε όλους τους πολίτες.
·Την ελευθερία στη διδασκαλία και την έρευνα.
·Ότι η ανώτατη εκπαίδευση παρέχεται αποκλειστικά από ιδρύματα που αποτελούν νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου με πλήρη αυτοδιοίκηση.
·Τη δημόσια χρηματοδότηση των Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων.
·Ότι οι πανεπιστημιακοί δάσκαλοι είναι δημόσιοι λειτουργοί.
·Την απαγόρευση σύστασης ανώτατων σχολών από ιδιώτες.

Τι προωθεί η επικείμενη αναθεώρηση του άρθρου 16:
·Δίνει τη δυνατότητα σύστασης ανώτατων σχολών σε ιδιώτες.
·Δεν κατοχυρώνει την πλήρη αυτοδιοίκηση, την ακαδημαϊκή αυτοτέλεια, την ελευθερία στη διδασκαλία και την έρευνα, δηλαδή τις προϋποθέσεις για τη λειτουργία του πανεπιστημίου!
·Δεν κατοχυρώνει τη δημόσια χρηματοδότηση των Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων.
·Θεσμοθετεί, ολοκληρώνοντάς την, τη συνολική αναδιάρθρωση της ανώτατης εκπαίδευσης σύμφωνα με τη ‘διαδικασία της Μπολόνια’.
·Προωθεί την ιδιωτικοποίηση του δημόσιου πανεπιστημίου με την ‘ανταγωνιστικότητα’ και την ‘οικονομική αυτοτέλεια’ που επιβάλλει.
·Προωθεί την εξoμoίωση των πτυχίων των δημόσιων πανεπιστημίων με τα πτυχία από τα διάφορα Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών και ‘Κολέγια’.

Οι υποστηρικτές της αναθεώρησης εμμένουν στην άποψη ότι το άρθρο 16 αποτελεί τροχοπέδη για την αναβάθμιση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και πως αυτή θα απέλθει μόνο μέσω του ανταγωνισμού ιδιωτικών και δημόσιων πανεπιστημίων. Από τη άλλη πλευρά έχουμε τον χαρισματικό ηγέτη Γ.Παπανδρέου να δηλώνει: ‘Δεν κατανοεί κανείς πως το άρθρο 16 είναι κατάλοιπο της εμφυλιοπολεμικής Ελλάδας… Μας το κληροδότησε η δεξιά.’ Ένα ακόμη επιχείρημα υπέρ των ιδιωτικών πανεπιστημίων εμπεριέχεται στο βιβλίο ‘Σπάστε τη σιωπή’ του νέου υπουργού παιδείας Ευρ.Στυλιανίδη: ‘Τι είναι κοινωνικά δίκαιο; Να έχουν τη δυνατότητα τα παιδιά των πλουσίων να σπουδάζουν στο εξωτερικό ή μήπως να την έχουμε και εμείς με την ίδρυση ιδιωτικών ΑΕΙ στην Ελλάδα;’

Παρένθεση: (Γιατί βρε Ευριπίδη; Γιατί δε μαζεύεις τους συντρόφους σου ΔΑΠίτες-ΟΝΝΕΔίτες-ΝΔίτες που να’χουν τις ίδιες απόψεις και να πάτε να πέσετε παρέα στο γκρεμό του Ζαλόγγου να γλιτώσει και ο τόπος από τα κατάλοιπα της εμφυλιοπολεμικής Ελλάδας που λέει και ο Georgακις! Αλλά και πες ότι φουντάρουν τα μπλε στρουμφάκια… θα φάμε μετά στη μάπα τους σοσιαλιστές – πιο δεξιούς από τους δεξιούς – ΠΑΣΟΚ: το μέλλον ξεκίνησε! Μαμά φοβάμαι!)

Τροχοπέδη για την αναβάθμιση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, και της ελληνικής Παιδείας γενικότερα, αποτελούν αυτοί και μόνον αυτοί, οι οποίοι αρκούνται στο να νομοθετούν διαρκώς προς όφελος των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων, που τους δείχνουν το δρόμο, μειώνοντας συνεχώς την κρατική χρηματοδότηση και καταλήγουν στο να κατηγορούν τους φοιτητές και το δημόσιο χαρακτήρα της εκπαίδευσης για την υπάρχουσα κατάσταση στα πανεπιστήμια!

Στην τελική ευθεία για την αναγνώριση των πτυχίων…
Τη Δευτέρα 22 Οκτωβρίου 2007 οι ελληνικές αρχές καλούνταν να εφαρμόσουν την κοινοτική οδηγία 36 του 2005 αναγνωρίζοντας επαγγελματικά δικαιώματα στους αποφοίτους των ιδιωτικών κολλεγίων που συνεργάζονται με πανεπιστήμια της Ε.Ε. Έτσι, οι τίτλοι σπουδών των ελληνικών πανεπιστημίων εξομοιώνονται με τα πτυχία των κολλεγίων. Σύμφωνα μάλιστα, με τον πρόεδρο του Συνδέσμου Ελληνικών κολλεγίων Κ.Καρκανιά « Η ευρωπαϊκή οδηγία τίθεται σε ισχύ υποχρεωτικά».

Σύμφωνα με το υπουργείο Παιδείας, οι ακαδημαϊκές προδιαγραφές λειτουργίας των κολεγίων θα περάσουν από έλεγχο μετά τη συνταγματική αναθεώρηση. Ωστόσο, σύμφωνα με την «Καθημερινή» ιδιοκτήτης κολλεγίου απαντά: «Κανείς δεν μπορεί να μου ζητήσει να έχω υψηλότερες προδιαγραφές από ένα μέτριο δημόσιο περιφερειακό πανεπιστήμιο» (4 Δεκεμβρίου 2006).

Με αυτό τον τρόπο, όπως επισημαίνει ο Λαυρέντιος Δελλασούδας (Καθηγητής του τμήματος Φ.Π.Ψ. της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών) : ‘Στο πλαίσιο της έννοιας της ελεύθερης διακίνησης ιδεών, αγαθών και προσώπων η Παιδεία θα αρχίσει πλέον να λειτουργεί με όρους της αγοράς, δηλαδή το μαθησιακό αγαθό θα αρχίσει να προσφέρεται ως χρηματιστηριακό προϊόν, κάτι το οποίο θα σημάνει την πλήρη αποδυνάμωση της προσπάθειας κατάκτησης του από όλους.’

Τέλος, παραθέτουμε, αναλλοίωτο, ένα μεγάλο μέρος συνέντευξης του πρόεδρου του συνδέσμου των ελληνικών κολλεγίων, Κ.Καρκανιά στην εφημερίδα ‘Ποντίκι’. Μέσα από τη συνέντευξη ξεπροβάλλει χαρακτηριστικά το προφίλ του ιδιώτη-εκπαιδευτή!

Η κα Γιαννάκου έλεγε, ότι επιθυμούσε να ελέγξει την λειτουργία των Κολλεγίων προκειμένου να προχωρήσει στην αναγνώριση των πτυχίων τους. Πιθανότατα την σκέψη αυτή να υλοποιήσει ο νέος Υπουργός Παιδείας, κ.Στυλιανίδης.
Κατ’ αρχήν πρέπει να πούμε, ότι το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας δεν έχει καμιά δυνατότητα να αποφύγει την αναγνώριση των πτυχίων των Κολλεγίων. Ελπίζουμε λοιπόν, ότι θα θελήσει να άρει την τεράστια αδικία, η οποία γίνεται παρανόμως εις βάρος των αποφοίτων των Κολλεγίων.

Πόσο εύκολο είναι για κάποιον να αποφοιτήσει από ένα Κολλέγιο;
Ο κάθε φοιτητής λοιπόν μαθαίνει να πειθαρχεί στους κανονισμούς του Πανεπιστημίου, να δουλεύει σκληρά και να είναι συνεπής στις υποχρεώσεις του απέναντι στο Πανεπιστήμιο του. Άλλωστε τα στοιχεία αυτά είναι απαραίτητα για το επαγγελματικό περιβάλλον στο οποίο θα ενταχθεί αύριο. Αντιλαμβάνεστε, επομένως, ότι προκειμένου κάποιος να αποκτήσει ένα πτυχίο από Βρετανικό Πανεπιστήμιο φοιτώντας σε ένα Κολλέγιο, απαιτείται να αφοσιωθεί στις σπουδές του. (Εδώ μάλλον ο κ.Πρόεδρος μπέρδεψε το πανεπιστήμιο με στρατόπεδο ή μήπως με… βιομηχανία;)

Τι περιμένετε κε Καρκανιά από την νέα Κυβέρνηση, το Υπουργείο Παιδείας, τα κόμματα;
Είναι υποχρεωμένο λοιπόν το Υπουργείο Παιδείας να τροποποιήσει το Π.Δ 165/2000, το οποίο αφορά στην αναγνώριση των ευρωπαϊκών πτυχίων στην Ελλάδα και να σταματήσει να παρεμβάλει εμπόδια σε όσους αποφοίτους μας θέλουν να ζητήσουν την επαγγελματική αναγνώριση των πτυχίων τους.
Άλλωστε όλοι οι συνταγματολόγοι, που έχουν μιλήσει για το θέμα αυτό είναι απολύτως ξεκάθαροι ως προς την ανάγκη να επιλυθεί θετικά αυτό το θέμα. Αναφέρομαι σε άρθρα των κ.κ Λοβέρδου, Βενιζέλου και Αλιβιζάτου. Εξάλλου εκπρόσωποι της Ν.Δ του ΠΑ.ΣΟ.Κ και του ΣΥΡΙΖΑ έχουν κατ’ επανάληψη ξεκαθαρίσει, ότι η Ελλάδα είναι υποχρεωμένη να εφαρμόσει την παραπάνω Ευρωπαϊκή Οδηγία.

Θα επηρεάσει η αναθεώρηση του Συντάγματος με την αλλαγή του άρθρου 16 την λειτουργία των Κολλεγίων;
Η αναγνώριση των πτυχίων των αποφοίτων των Κολλεγίων δεν έχει καμία σχέση με την αναμενόμενη αλλαγή του άρθρου 16 του συντάγματος μετά την οποία υποτίθεται, ότι θα επιτραπεί η ίδρυση Ιδιωτικών Πανεπιστημίων. Αυτή η προοπτική είναι θετική για την ελληνική τριτοβάθμια εκπαίδευση αρκεί να μην επικρατήσουν οι οπισθοδρομικές και διαστροφικές απόψεις ορισμένων, οι οποίοι ομιλούν μόνο για μη κερδοσκοπικά ιδιωτικά πανεπιστήμια. Θυμίζουμε ότι ιδιωτικά πανεπιστήμια υπάρχουν σε όλο τον κόσμο και αναφέρουμε ιδιαίτερα τα ιδιωτικά πανεπιστήμια των χωρών της Ε.Ε, για τα οποία δεν υπάρχει κανείς περιορισμός ως προς το ιδιοκτησιακό τους καθεστώς.

Αυτά που δικαιούμαστε δε θα ζητιανέψουμε!
Αυτά που μας ανήκουν δε θα αγοράσουμε!
Η ΜΟΡΦΩΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΟΝΣΕΡΒΑ ΝΑ ΠΟΥΛΙΕΤΑΙ !€!

Πίσω από τις ροζ λεξούλες…

Η μητέρα όλων των μεταρρυθμίσεων είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση. Στη χώρα μας η Ν.Δ είναι απλά το τηλεχειριστήριο, το οποίο εκτελεί τα προστάγματα της «μητέρας» (όχι ότι αν ενεργούσε αυτοβούλως θα έκανε κάτι διαφορετικό…). Από την άλλη μεριά, το Πανελλήνιο «Σοσιαλιστικό» Κίνημα προσπαθεί, για τα μάτια του κόσμου, να αντιπολιτευθεί νομίζοντας πως ξεχνάμε ότι ήταν ο αρχικός εκτελεστής των εντολών. Οι εντολές αυτές λέγεται ότι αποσκοπούν στην ‘εξέλιξη’ και την ‘πρόοδο’ της κοινωνίας μας. Το ερώτημα όμως είναι: Ποια είναι η πολιτική βάση των αλλαγών; προς ποια κατεύθυνση κινείται αυτή η εξέλιξη και η πρόοδος; Ποιο είναι το δικό τους κίνητρο; Μήπως η αύξηση του κεφαλαίου που αναγκαστικά προϋποθέτει και συνεπάγεται την προώθηση του ανταγωνισμού;

Δεν αρνούμαστε την εξέλιξη και την πρόοδο της κοινωνίας... Το αντίθετο μάλιστα.. Αρκεί αυτή να μην πραγματοποιείται εις βάρος του πνεύματος και του κοινωνικού δίκαιου, να μην εντείνει τον κοινωνικό αποκλεισμό, κοινώς να μην πατά επί πτωμάτων κερδοσκοπώντας... Η ‘εξέλιξη και η πρόοδός’ τους επιτυγχάνεται μέσα από διάφορους τομείς. Ένας από αυτούς είναι και η εκπαίδευση. Στην εκπαίδευση λοιπόν, σκιαγραφείται ένα περίεργα σκοτεινό σκηνικό μέσω των μεταρρυθμίσεων που προωθούνται. Μελετώντας κάποιες από αυτές κανείς, διαπιστώνει τις προθέσεις τους και τα συμφέροντά που ικανοποιούν, τα οποία καμουφλάρονται πανέμορφα πίσω από «ροζ» λεξούλες…

Διασφάλιση της ποιότητας των πανεπιστημίων σου λέει… Ας φτιάξουμε λοιπόν ένα τετραετές επιχειρησιακό αναπτυξιακό πρόγραμμα με βάση το οποίο εσύ καλό μου πανεπιστήμιο θα έχεις να εκπληρώσεις κάποιους στόχους που θα στους αναθέσω εγώ που τους γνωρίζω καλύτερα. Έτσι φίλε μου, θα διαμορφώσεις ανάλογα το πρόγραμμά σου και σε περίπτωση που αντιληφθώ ότι δεν ανταπεξέρχεσαι, λυπάμαι, αλλά είμαι υποχρεωμένος να σου δώσω λιγότερα χρήματα απ’ όσα σου αντιστοιχούν, τα οποία θα δώσω σε κάποιον άλλο που ανταποκρίνεται καλύτερα, μέσα στο πλαίσιο ελευθερίας που του έχω δώσει εγώ και οι εταιρείες μου. Επίσης, για να σου δείξω πως με απασχολεί η περίπτωσή σου, σου αφήνω το περιθώριο να «παίξεις» με τις φιλενάδες μου τις επιχειρήσεις, οι οποίες μπορούν να επενδύσουν κάποια χρήματα, με κάποια ανταλλάγματα πάντα! Έτσι και αλλιώς, έχουν όλοι ξεχάσει ότι μόνο εγώ, ως κράτος, οφείλω να σε χρηματοδοτώ.

Διά βίου εκπαίδευση σου λέει… ‘Α! όλα κι όλα, εδώ συμφωνούμε’, μπορεί να σκεφτεί κανείς. Άλλωστε ποιος ολοκληρωμένος επιστήμονας δε θέλει να επιμορφώνεται συνεχώς για να ανταπεξέρχεται στην εξέλιξη; Το θέμα είναι όμως ότι σιγά σιγά δε θα με αφήνουν να βγαίνω από το πανεπιστήμιό μου ένας ολοκληρωμένος επιστήμονας αλλά αντίθετα, ένας κατακερματισμένος.. (Αυτό μπορεί να γίνει εφικτό με πολλούς τρόπους, όπως με τους δύο κύκλους σπουδών). Ε και ναι, τότε αναγκαστικά θα χρειάζομαι να τρέχω από ινστιτούτο σε ινστιτούτο για να συμπληρώσω τις γνώσεις μου. Άσε που τότε θα πρέπει να τους πληρώνω και δίδακτρα. Άραγε εδώ οι επιχειρήσεις θα μένουν στην απέξω;

Βέβαια από την άλλη θα μου πεις, τώρα που αναγνωρίζουν τα κολλέγια και θα αναθεωρήσουν και το άρθρο 16 για να μπορούν και οι καλοκάγαθοι πλούσιοι να ιδρύουν πανεπιστήμια, γιατί να σπουδάζω 4, 5 ή 6 χρόνια σε κάποιο Α.Ε.Ι; Έτσι και αλλιώς, ανεξάρτητα από την ποιότητα των σπουδών μου, τα ίδια επαγγελματικά δικαιώματα θα έχω. (Μπαίνεις σε ένα ιδιωτικό πανεπιστήμιο, πληρώνεις, ρουφάς σαν σφουγγάρι όλη την κατευθυνόμενη μόρφωση που σου προσφέρουν, παίρνεις το πτυχίο, χτυπάς και ένα Ινστιτούτο, ξαναπληρώνεις, ειδικεύεσαι ακόμα περισσότερο, παίρνεις και τις πιστωτικές σου μονάδες και… είσαι κομπλέ!)

Εμ αυτό που το πας; Για να μπορώ να κινούμαι ελεύθερα από ίδρυμα σε ίδρυμα και από χώρα σε χώρα μου βάζουν αυτές τις πιστωτικές μονάδες και έτσι η αξία μου θα μετριέται σε πόντους! Ευτυχώς, οι πόντοι αυτοί συλλέγονται από ‘παντού’ (ΙΔΒΕ, σεμινάρια, ώρες εργασίας…) Μόνο από τα Carrefour δεν μπορώ να τις μαζέψω… Τώρα, τι θα αντιπροσωπεύουν αυτές οι μονάδες και τι σόι επιστήμονας θα είμαι δεν ξέρω. Πάντως θα είμαι αναγνωρισμένος από παντού. Άραγε οι επιχειρήσεις που έτσι κι αλλιώς θα συμβάλλουν στη διαμόρφωση του προγράμματος σπουδών τι ρόλο θα παίζουν εδώ; Ποια μαθήματα και ποιες ενασχολήσεις θα θεωρούνται περισσότερο σημαντικές γι’ αυτές και άρα θα έχουν και περισσότερους πόντους; Λογικά έχουν όλοι οι άνθρωποι την ίδια οικονομική δυνατότητα και τις ίδιες ευκαιρίες να συλλέξουν τις μονάδες τους ε;

Ο νέος υπουργός παιδείας και το… βιβλίο του!

Ο νέος Υπουργός Παιδείας Ευριπίδης Στυλιανίδης είχε κυκλοφορήσει το 1997 το βιβλίο "Σπάστε τη Σιωπή" σε πρόλογο του τότε δημοσιογράφου Θ. Ρουσσόπουλου, αποτελούμενο από συρραφή άρθρων και ομιλιών του ως στέλεχος των ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και ΟΝΝΕΔ.
Το βιβλίο επανακυκλοφόρησε φέτος την ημέρα της ψήφισης του νέου νόμου-πλαισίου σε εκδήλωση με παρουσιαστές τον (νυν υπουργό) Θ. Ρουσσόπουλο και τον δημοσιογράφο Ν. Χατζηνικολάου (ο Τράγκας πώς και έλειπε;). Ο νέος υπουργός αισθάνεται περήφανος, καθώς οι - δημοσιευμένες ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του '80 - απόψεις του υπέρ των ιδιωτικών Πανεπιστημίων έχουν πλέον γίνει "ζήτημα αιχμής" για την κυβέρνηση...

Στον πρόλογο του, ο Θ. Ρουσσόπουλος παρατηρεί ότι ο συγγραφέας "ετοιμάζει το φυτίλι για την αρχή του τέλους μίας… δικτατορίας μετρίων".Στον πρόλογο του, ο ίδιος ο Ευρ. Σττυλιανίδης αναφέρει:
"Η έκδοση αυτού του βιβλίου είναι συλλογική απόφαση και υλοποίηση κοινής επιθυμίας όλων των φίλων και συνεργατών μου στην ΟΝΝΕΔ και τη ΔΑΠ - ΝΔΦΚ. (...) Σημαντικός σταθμός στη μέχρι τώρα τροχιά της γενιάς μας αποτελεί η πρόσφατη εκλογή στο αξίωμα του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας του Κωνσταντίνου Καραμανλή, του πρώτου δηλαδή ΟΝΝΕΔίτη αρχηγού της φιλελεύθερης παράταξης."

Ακολουθεί μια σειρά ενδεικτικών αποσπασμάτων, τα οποία εκτός του ό,τι μεταφέρουν μεγάλο μέρος των απόψεων του συγγραφέα γύρω από ζητήματα παιδείας (και όχι μόνο), σκιαγραφούν με μοναδικό τρόπο την προσωπικότητα: Ευριπίδης Στυλιανίδης.
Διαβάζοντας τα αποσπάσματα αυτά πιστεύουμε ότι θα συμμεριστείτε την άποψή μας πως ανεπιφύλακτα έχουμε να κάνουμε με έναν πεφωτισμένο πολιτικό και πάνω από όλα άνθρωπο με υπέρμετρες κοινωνικές ευαισθησίες!

Η κρίση δική σας,
και ο Θεός βοηθός…

"Εμείς η νεολαία, οφείλουμε να αποδειχθούμε ο σπόρος που μέσα στον καρπό που σαπίζει, αποτελεί την ελπίδα μιας νέας ζωής. Η προηγούμενη γενιά έκανε την προσπάθεια της τα τελευταία τριάμισι χρόνια της διακυβέρνησης Μητσοτάκη, δεν μπόρεσε όμως να αντέξει στο ρεύμα που δημιούργησε η δημαγωγία, ο λαϊκισμός και τα ταπεινά συμφέροντα.”

“(...)Στο μυαλό μας λοιπόν πρέπει να έχουμε την Ευρώπη, στην καρδιά μας την Ελλάδα και στην ψυχή μας την Ορθοδοξία."
Από τοποθέτηση που εκφωνήθηκε στις 5 Μαρτίου 1994 στη Θεσσαλονίκη στην προσυνεδριακή συνδιάσκεψη, που οργάνωσε η ΟΝΝΕΔ στα πλαίσια του 3ου συνεδρίου της Νέας Δημοκρατίας, υπό τον τίτλο "Προτάσεις θεσμικού εκσυγχρονισμού".

"(...)Ο απρόσωπος χαρακτήρας της οικονομικής λογικής που συχνά σκοτώνει την ανθρώπινη ευαισθησία οδηγεί τους νέους σε "λύσεις" αδιέξοδες όπως τα ναρκωτικά, την ένταξη σε εξτρεμιστικές οργανώσεις π.χ. Αναρχικοί-Ναζί.”

“(...) Προτείνω λοιπόν:
- (...)Ο αριθμός των εισακτέων στα Πανεπιστήμια να ορίζεται ανάλογα με τις ανάγκες της αγοράς.
- (...)Να θεσπισθεί δια Νόμου φορολογική ελάφρυνση σε μεγάλες επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα που κάνουν ήδη έρευνα, όπως στις Η.Π.Α.
- (...)Η παρουσίαση της ιστορίας μας, του πολιτισμού μας, της εθνικής μας ταυτότητας, του ευρωπαϊκού μας προσανατολισμού πρέπει να τονιστούν τόσο απ' την εκπαιδευτική ύλη, όσο και απ' τα μέσα μαζικής ενημέρωσης.”
Κεφάλαιο: "Το Όραμα και ο Ρόλος της Ελληνικής Νεολαίας στην Ευρώπη που Ενώνεται" (πολιτική παρεμβολή στη συνδιάσκεψη που οργάνωσε η Νέα Δημοκρατία στο ξενοδοχείο Intercontinental, 5 Απριλίου 1994).

“- (...) Προτείνουμε τη θεσμοθέτηση του Manager στη διοίκηση των δημοσίων ΑΕΙ και τον περιορισμό του Πρύτανη μόνο στην επιστημονική εκπροσώπηση του Ιδρύματος.
- (...) Η σύνδεση του Πανεπιστημίου με την παραγωγή θα συμβάλλει στην ολοκλήρωση της εκπαίδευσης των νέων επιστημόνων.”
Κεφάλαιο "ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ - ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΙΣΧΥΡΗ", ομιλία στις 11 Δεκεμβρίου 1994 στο στάδιο Ειρήνης και Φιλίας στην εθνική συνδιάσκεψη της Νέας Δημοκρατίας, ο γράφων ως πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ. (3 χρόνια μετά τη δολοφονία του Τεμπονέρα από τον πρόεδρο της ΟΝΝΕΔ Αχαΐας Ι. Καλαμπόκα)

“-(...)Σ' όλες τις αναπτυγμένες χώρες σήμερα η ιδιωτική εκπαίδευση όχι μόνο κατέχει κύρια θέση, αλλά και σε πολλές απ' αυτές χρηματοδοτείται από το κράτος, παράλληλα με την Δημόσια Εκπαίδευση.”
“(...)Ο ανταγωνισμός που αναγκαία θα υπάρξει από την παράλληλη λειτουργία ιδιωτικών και δημόσιων ΑΕΙ θα συμβάλει και στην αναβάθμιση της Παιδείας. Αν μάλιστα το κράτος θεσπίσει ειδικά κίνητρα για τα αποδοτικότερα ΑΕΙ, τότε είναι που όλοι θα ριχτούν στη μάχη του δημιουργικού ανταγωνισμού. (...)Είτε το θέλουν μερικοί είτε όχι ο ανταγωνισμός βρίσκεται στη βάση κάθε προόδου.”
“(...) Τι είναι κοινωνικά δίκαιο; Να έχουν τη δυνατότητα τα παιδιά των πλουσίων να σπουδάζουν στο εξωτερικό ή μήπως να την έχουμε και εμείς με την ίδρυση ιδιωτικών ΑΕΙ στην Ελλάδα; Πρέπει ή δεν πρέπει να έχουν όλοι το δικαίωμα των ίσων ευκαιριών στη γνώση; (...)
Τέλος ας μη διαφεύγει πως τα ιδιωτικά πανεπιστήμια θα δημιουργήσουν νέες θέσεις εργασίας μιας και θα χρειαστεί να στελεχωθούν από διοικητικούς υπαλλήλους και κατώτερο υπαλληλικό προσωπικό."
Από το άρθρο "Γιατί λέμε Ναι στα Ιδιωτικά Πανεπιστήμια", δημοσιεύθηκε στον Οικονομικό Ταχυδρόμο 20 Απριλίου 1989.

"Μέσα στις αλήθειες που είναι ανάγκη να διακηρυχθούν στο λαό είναι ότι τα πράγματα θα χειροτερεύσουν πριν αρχίσουν να βελτιώνονται. Αυτή είναι η συνταγή του φιλελευθερισμού και της νέας ηθικής που αυτός διδάσκει. Η πολιτική αυτή είναι μακροπρόθεσμη, αλλά αποτελεσματική και ειλικρινής. Μοιάζει με την έγκυο γυναίκα, που χρειάζεται να φθάσει στα όρια του ανθρώπινου πόνου για να νιώσει όμως μετά, όταν θα ακούει το πρώτο κλάμα του μικρού της, τη χαρά της δημιουργίας, που είναι και η μεγαλύτερη που υπάρχει.”
Από το άρθρο "ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΝ ΟΙ ΔΑΦΝΕΣ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ ΜΑΣ", δημοσιεύθηκε στον Οικονομικό Ταχυδρόμο 4 Οκτωβρίου 1990.

Το βιβλίο του νέου υπουργού παιδείας καταφέρνει με ωμό τρόπο να αποτυπώσει τις απόψεις και κατά συνέπεια τις διαθέσεις (πάντα με μία σχετική απόκλιση) των ‘συντρόφων’ του και κατά συνέπεια του κόμματός του (πάντα με άξονα τον ‘εκσυγχρονισμό’ και τη ‘δημοκρατία των ίσων ευκαιριών’).
Πώς μπορούμε παρά να μην είμαστε, τουλάχιστον, καχύποπτοι αν όχι αντίθετοι απέναντι σε κάθε κίνηση του υπουργείου Παιδείας και κατά συνέπεια της φιλελεύθερης παράταξης;