Ενημέρωση από τις συνελεύσεις σε Γεωγραφία και Διαιτολογία

Συνέλευση φοιτητών Γεωγραφίας 14/10/09

Τη συνέλευση παρακολούθησαν γύρω στους 70 με 80 φοιτητές.
Αποφάσεις σχετικά με τα βασικά θέματα:
Αξιολόγηση: ομόφωνη απόφαση εναντίον της αξιολόγησης του τμήματος
Εξεταστικές επί πτυχίω: όλοι οι επί πτυχίω φοιτητές να μπορούν να δίνουν όλα τα χρωστούμενα μαθήματα σε κάθε εξεταστική χωρίς περιορισμούς
Μετεγγραφές: ομόφωνη απόφαση υπέρ της άμεσης μετεγγραφής όλων των φοιτητών που δικαιούνται

Οι αποφάσεις αυτές θα υποστηριχθούν στη συνέλευση με τους καθηγητές. Ενώ ορίστηκε και νέα συνέλευση φοιτητών σε δύο βδομάδες με όλα τα καινούρια δεδομένα για τα ζητήματα αυτά και όχι μόνο.

Συνέλευση φοιτητών Διαιτολογίας 15/10/09

Στη συνέλευση βρέθηκαν περίπου 50 με 60 φοιτητές, είχε βασικά διαδικαστικό χαρακτήρα και δεν πάρθηκε κάποια αξιοσημείωτη απόφαση.

Αυτό που πρέπει να τονιστεί είναι η αρκετά μεγάλη συμμετοχή των φοιτητών για τα δεδομένα του hua. Από μόνο του βέβαια δε σημαίνει και πολλά, αλλά είναι το πρώτο σημαντικό βήμα...

Όταν η "αντιεξουσία" αναλαμβάνει την εξουσία!

«Δεν είμαστε απολογητές της διοικητικής εξουσίας … ο πολίτης θα μας ήθελε αντιεξουσιαστές στην εξουσία … δεν ήρθαμε να αντικαταστήσουμε το γαλάζιο κράτος με ένα πράσινο ομοίωμά του»

Γ. Παπανδρέου (7/10/09)

. . .

Ανακοίνωση του athens.indymedia.org (10/10/09)

Με όλη την επισημότητα και τα πρωτόκολλα του κατεστημένου, η "αντιεξουσία" εγκαταστάθηκε στις κυβερνητικές πολυθρόνες της. Ο ελλαδικός χώρος ζει και αναπνέει σε ρυθμούς επανάστασης. "Αντιεξουσιαστές" πλέον βρίσκονται σε όλα τα κυβερνητικά πόστα, αναλαμβάνοντας τα ηνία από την μαύρη δεξιά της Ν.Δ. Το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης και μαζί του ολόκληρη η αποτρόπαια ιστορία του, αποτελεί πλέον παρελθόν.... Μετονομάστηκε σε "Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη"!

Η πράσινη ανάπτυξη που μας υποσχέθηκαν προεκλογικά οι σύντροφοι "αντιεξουσιαστές" παρατάχθηκε και εγκαταστάθηκε από την Πέμπτη το βράδυ στην περιοχή των Εξαρχείων. Είναι πρωτόγνωρη πραγματικά η κατάσταση. Έχουν πρασινίσει τα Εξάρχεια, απ' άκρη, σ' άκρη. "Σύντροφοι" σοσιαληστές των ΜΑΤ φυτεύτηκαν σε κάθε σημείο και χωρίς σκούπες και πογκρόμ πια, προστατεύουν τον πολίτη!

Σαν συλλογικότητα διαχείρισης του athens.indymedia.org κρίνουμε πως εφόσον τα ηνία της χώρας κρατούν "σύντροφοι αντιεξουσιαστές", το indymedia δεν έχει να προσφέρει τίποτε περισσότερο στον κοινωνικό πόλεμο και έτσι αποφασίσαμε να διακόψουμε τη λειτουργία του, σε μια προσπάθεια αυτοκαταστολής, ευγενική προσφορά προς τους "συντρόφους αντιεξουσιαστές" των κυβερνητικών εδράνων. Δεν υπάρχει πλέον κοινωνικός ταξικός πόλεμος δεν υπάρχει αναγκαιότητα για κοινωνικούς αγώνες. Ζούμε επιτέλους την "πράσινη επανάσταση".... Ας την χαρούμε λοιπόν...

. . .

Η "αντιεξουσιαστική" δυναστεία Παπανδρέου (από anarchy press gr)

Παριζάκι Υφαντής - Πρόεδροί μου συνεπείς

Εξαιρετικά αφιερωμένο στους Προέδρους
(κάθε ράτσας)

Γράμμα από τη Δημοκρατία προς το εκλογικό σώμα

Γεια χαρά, είμαι η Δημοκρατία. 4 Οκτώβρη είναι η μέρα μου εδώ στην Ελλάδα, για φέτος τουλάχιστον. Στο μέλλον βλέπουμε...

Βέβαια, δεν έχω συγκεκριμένη ημερομηνία γιορτής γιατί δε γιορτάζω κάθε χρόνο. Συνήθως η γιορτή μου πέφτει κάθε τέσσερα χρόνια ή μπορεί και δύο, αναλόγως του Εθνικού Συμφέροντος πάντα... Τον υπόλοιπο καιρό είμαι ξεχασμένη και μόνη. Σχεδόν κανείς δε με ζητάει, δε θέλει να με ξέρει, δεν αναρωτιέται για την τύχη μου.

Η γιορτή μου είναι η μοναδική γιορτή που άλλοι αποφασίζουν πότε θα γίνει, ποιοι θα είναι καλεσμένοι, για ποιους λόγους. Βέβαια έχω και τα μεγαλεία μου...

Διάβασε όλο το γράμμα εδώ

Δημοσιεύτηκε στο eleftheriahtipota.blogspot.com από
Ο ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟΣ

Φοβού τους πολιτικούς και δώρα φέροντας...

http://riotwolf.blogspot.com

http://anarxokommouni.blogspot.com

Τα λογοκριμένα τηλεοπτικά spots των κομμάτων!!

Βουλευτικές Εκλογές 2009

ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ

. . .

Νέα Δημοκρατία

ΠΑΣΟΚ



ΚΚΕ



ΣΥΡΙΖΑ

Όσο για το εθνικιστικό, ρατσιστικό, λαΐκίστικο, ακροδεξιό κόμμα που κάποιοι Έλληνες τιμούν με την ψήφο τους και φροντίζουν ανελλιπώς να βάζουν στη Βουλή.. λυπούμαστε αν σας απογοητεύουμε αλλά δε θα ασχοληθούμε με το "υπόγειο της πολυκατοικίας"...

Δεκέμβρης 2008 - Η δυνατότητα για την έφοδο στον ουρανό...

Διάρκεια 28 λεπτά | Παρουσίαση της εξέγερσης του Δεκέμβρη μέσα από τις πράξεις και το λόγο των ίδιων των εξεγερμένων. Το video φτιάχτηκε στη Θεσσαλονίκη το Γενάρη του 2009.

Η δυνατότητα για την έφοδο στον ουρανό

Download torrent (από black-tracker.gr) :
December 2008 - The potentiality of storming heaven

Γαμώ τα υπουργεία μου..!!

Σκάνδαλα ΠΑΣΟΚ - ΝΔ

Ταχύρυθμα ελληνικά για αρχάριους – Le grec accelere pour debutants

Μάθημα 1 : Η κοινωνική εξέγερση

http://katalipsiasoee.blogspot.com

Ένας κοκκινολαίμης μαχητής...

Από το μυθιστόρημα "Αναρχικοί και ονειροπόλοι" του Μαουρίτσιο Ματζάνι

Ήταν λοιπόν αυτός ο κοκκινολαίμης, τόσο μικρός, που χωρούσε στην παλάμη του ενός χεριού, αλλά είχε τις δικιές του ιδέες και κανείς δεν κατάφερε να του τις βγάλει απ' το κεφάλι. Ήθελε να πετάει εδώ κι εκεί, να βλέπει τον κόσμο, να τσιμπολογάει όπου έβρισκε να χορτάσει την πείνα του και καθόλου δεν του άρεσε που του' χαν ορίσει τη θεσούλα του και το θέμα είχε λήξει.

Έτσι μια μέρα, πήρε το θάρρος και παρουσιάστηκε στον κύριο γεράκι, τον βασιλιά των πουλιών του δάσους. "Θα ήθελα την άδεια, εξοχότατε, να πηγαίνω λιγουλάκι όπου μου αρέσει, άλλωστε δε θα ενοχλούσα κανέναν, μικρούλης όπως είμαι." Έτσι του' πε, και στο μεταξύ έτρεμε και το τελευταίο πουπουλάκι του. Το γεράκι σκοτείνιασε αμέσως και είπε χοντραίνοντας τη φωνή του: "Αυτή η υπόθεση δε μ' αρέσει καθόλου. Πρέπει να βάλεις μυαλό και να πάψεις να ενοχλείς με τις απαιτήσεις σου. Δίνε του ή αλλιώς φωνάζω τις καρακάξες". Και λέγοντας αυτά, χωρίς καν να το πάρει είδηση, του έδωσε μια με το πόδι και του μάτωσε τη φτερούγα του.

Το πλήρωσε ακριβά εκέινο το πουλάκι το πάθος του για ελευθερία. Μα πεισματάρικο καθώς ήταν, σε δυο τρεις μέρες ήταν πάλι στον αέρα και πετούσε. Κακήν κακώς βέβαια και θεόστραβα, σέρνωντας την πληγωμένη του φτερούγα. Έμοιαζε με παλιάτσο, τόσο αστείος ήταν, με τον τρόπο που είχε βρει να πετάει μόνο μ' ένα φτερό. Κι όλα τα πουλιά δώσ' του να γελάνε. Κι έσκαγαν στα γέλια το γεράκι και οι καρακάξες του. Έτσι που, από τα πολλά γέλια, κανείς δεν έπαιρνε είδηση ότι κάθε μέρα που περνούσε ο κοκκινολαίμης πετούσε όλο και λίγο ψηλότερα, όλο και λίγο μακρύτερα από το μέρος που του' χαν ορίσει. Και τη μέρα που το γεράκι το κατάλαβε, ο κοκκινολαίμης πετούσε πια τόσο ψηλά, που από κει πάνω άρχισε να βομβαρδίζει τον βασιλιά των πουλιών στο κεφάλι με σκατούλες."

Άμεση απελευθέρωση του Θ. Ηλιόπουλου

Φάμπρικα Υφανέτ

www.yfanet.net

Ιστορία ενός φιλήσυχου ανθρώπου

του Γιώργου Μπακάλη, 2009, 18'

Ο Κ.Πλουμ δεν αντιδρά σε τίποτα. Μια σειρά από παράλογες καταστάσεις οδηγούν στην κατάρρευση του κόσμου γύρω του. Ο ίδιος εμμένει στην ίδια στάση. Βρίσκεται ξαφνικά κατηγορούμενος για κάτι που δεν έχει κάνει ή μήπως έχει την ευθύνη γι' αυτό που έχει συμβεί;

Οι μελλοθάνατοι σε χαιρετούν..!

Απόσπασμα από το μυθιστόρημα 'Το πλοίο των νεκρών', B.Traven, 1926

Δύο άντρες με εφ' όπλου λόγχη με συνόδεψαν. Έτσι μπήκα στην Ισπανία. Με κάθε στρατιωτική τιμή. Με ευχαρίστησε πολύ που έφτασα στη Βαρκελώνη. Που και που είχα κάποιες δυσκολίες όταν μου ζητούσαν τα χαρτιά μου. Καθώς όμως όλες οι φυλακές ήταν φίσκα από πολιτικούς κρατούμενους, δεν υπήρχε θέση για μένα και μ' άφηναν στην ησυχία μου.

Πράγματι στη Βαρκελώνη υπήρχαν πολλά πλοία από όλες τις χώρες και υπό όλες τις σημαίες. Ντουζίνες πλοία. Σε πολλά μάλιστα υπήρχε έλλειψη στο πλήρωμα. Όμως: "Έχετε ναυτικό φυλλάδιο;" "Δυστυχώς, όχι". "Δεν μπορούμε να σας προσλάβουμε. Είναι παράνομο. Και τα πράγματα έχουν σφίξει. Δοκιμάστε αλλού".

Δοκίμαζα λοιπόν και πάλι και πάλι. Θέση ούτε για δείγμα. Και στην αναζήτηση του δείγματος περιφερόμουν από δω κι από κει.

Μια μέρα περνούσα από ένα μεγάλο κτήριο κι άκουσα κραυγές, ουρλιαχτά και κλάματα να βγαίνουν από μέσα. "Τι τρέχει;", ρώτησα κάποιον διαβάτη. "Είναι οι στρατιωτικές φυλακές", μου είπε. "Μα γιατί φωνάζουν τόσο σπαρακτικά εκεί οι άνθρωποι;"

"Οι άνθρωποι; Αυτοί δεν είναι άνθρωποι. Είναι κομμουνιστές". "Μα δε χρειάζεται να ουρλιάζουν επειδή είναι κομμουνιστές". "Δεν πάει ο νου σας γιατί ουρλιάζουν; Τους βασανίζουν". "Μα για ποιο λόγο;"
"Αφου είναι κομμουνιστές". "Μου το ξανάπατε". "Γι' αυτό τους σκοτώνουν στο ξύλο. Μέχρι το βράδυ τους αποτελειώνουν και τους θάβουν". "Εγκληματίες είναι;" "Όχι, κομμουνιστές".

"Και γι' αυτό τους βασανίζουν και τους σκοτώνουν;"
"Ναι, θέλουν να φέρουν τα πάνω κάτω. Τίποτα δεν τους αρέσει. Ζητούν να μας κάνουν όλους σκλάβους έτσι που να μην μπουρούμε να κάνουμε ό,τι θέλουμε. Το κράτος και μόνο αυτό πρέπει να κάνει τα πάντα κι όλοι μας πρέπει να δουλεύουμε για το κράτος. Εμείς όμως δεν το θέλουμε. Θέλουμε να δουλεύουμε, όταν θέλουμε, όπως θέλουμε, όπου θέλουμε και σε ό,τι θέλουμε. Κι όταν δεν θέλουμε αλλά θέλουμε να πεθάνουμε στην πείνα, δεν θέλουμε κανέναν ν' ανακατεύεται. Οι κομμουνιστές όμως θέλουν να μπερδεύονται συνέχεια στα πόδια μας. Καλά τους κάνουν και τους σκοτώνουν".

Κάθε εποχή και κάθε χώρα έχει, όσο πολιτισμένη κι αν είναι, τους δικούς της διωγμούς χριστιανών, τις δικές της πυρές για τους αιρετικούς, το δικό της κυνήγι μαγισσών. Θλίβερο, αξιοθρήνητο αλλά γνήσια ανθρώπινο είναι οι διωκόμενοι του χθες να μεταβάλλονται σήμερα σε κτηνώδεις διώκτες.

Και ανάμεσα στους κτηνώδεις διώκτες εξέχουσα θέση καταλαμβάνουν σήμερα οι κομμουνιστές. Όσοι αντιστέκονται, όσοι πιέζουν, διώκονται πάντοτε. Ο άνθρωπος που πριν πέντε χρόνια ήρθε μετανάστης στην Αμερική και χθες απέκτησε την αμερικανική υπηκοότητα κραυγάζει σήμερα, πιο άγρια από όλους: "Σφραγίστε τα σύνορα, μην αφήνετε κανέναν άλλον να μπει". Κι ωστόσο όλοι τους, του Προέδρου μη εξαιρουμένου, είναι μετανάστες και παιδιά μεταναστών...

Γιατί να κυνηγάς τη δουλειά; Βρίσκεις τον εργοδότη και σ' αντιμετωπίζει σαν ενοχλητικό ζητιάνο. "Δεν έχω τώρα καιρό, περάστε αργότερα". Αν όμως πει κάποια στιγμή ο εργαζόμενος "Δεν έχω τώρα καιρό ή διάθεση να δουλέψω για σας", τότε έχουμε επανάσταση, ανεργία, κλονίζονται τα θεμέλια της ευημερίας, έρχεται η αστυνομία ή και ολόκληρα συντάγματα στρατού και προτείνουν τα αυτόματα. Στ' αλήθεια μερικές φορές το να ζητάς δουλειά είναι μεγαλύτερη ντροπή από το να ζητιανεύεις. Μπορεί όμως ο καπετάνιος να κουμαντάρει μόνος του το καράβι χωρίς τους εργάτες; Μπορεί ο μηχανικός να κατασκευάσει μόνος του τις μηχανές χωρίς τους εργάτες; Ο εργάτης όμως είναι υποχρεωμένος να ζητιανεύει για δουλειά, να στέκει σα δαρμένο σκυλί στη γωνία, να γελάει με το πιο ηλίθιο καλαμπούρι του εργοδότη, κι ας μην έχει διάθεση για γέλια, μόνο και μόνο για να μη χαλάσει το κέφι του μηχανικού ή του του αφεντικού ή του προισταμένου, όποιος τέλος πάντων λέει τη μαγική λέξη "προσλαμβάνεστε!"

Αν είμαι υποχρεωμένος να σκύψω με τέτοια δουλοπρέπεια το κεφάλι για να βρω δουλειά, προτιμώ να ζητιανέψω για τα αποφάγια ενός πανδοχείου. Ο μάγειρας δε θα δείξει τόση περιφρόνηση όση κάποιοι άνθρωποι απ' τους οποίους ζήτησα δουλειά.

" Οι μελλοθάνατοι σε χαιρετούν.
Οι σύγχρονοι μονομάχοι σε χαιρετούν.

Ω! Καπιταλισμέ, καινούριε Καίσαρα! "

Indymedia και κρατική καταστολή

Αυτοοργάνωση... από τη θεωρία στην πράξη!

Η ιστορία ενός πάρκου...
Ναυαρίνου και Τρικούπη, Εξάρχεια

Κατέβασμα του βίντεο (torrent, καλή ποιότητα) : http://www.black-tracker.gr/details.php?id=299


Το blog του αυτοδιαχειριζόμενου πάρκου Ναυαρίνου : http://parkingparko.blogspot.com

Το blog της ανοικτής συνέλευσης του πάρκου Κύπρου και Πατησίων : http://kiproukaipatision.blogspot.com

Κάμερες στραμμένες πάνω μας!

Κάμερες στην Αττική...

Ο χάρτης είναι ένα σχετικά μεγάλο αρχείο εικόνας (8 MB) και είναι πιθανό να αργήσει λίγο να εμφανιστεί.
Οι κάμερες απεικονίζονται με χρωματιστά τετραγωνάκια ανάλογα με τον τύπο τους.

Για την εγκυρότητα των στοιχείων δε μπορούμε να είμαστε σίγουροι, φαίνεται όμως καλή και ολοκληρωμένη δουλειά..

πηγή: http://kameres.wordpress.com


" Κάμερα στραμμένη πάνω μου στης πόλης το κέντρο
κι ένας μπάτσος μου'ρχεται στο ένα μέτρο
παίρνει πόζα και ρωτάει από που΄σαι και που πας?
γιατί χαμογελάς?

Γιατί έτσι - έτσι γουστάρω,
κάτω απ΄του νόμου το μάτι στέκομαι και ποζάρω,
χαμογελάω - χωρίς δεύτερη σκέψη,
αλλιώς ρουφιάνε θα μου σαλέψει.
Μπήκες στο σπίτι μου και στη δουλειά μου,
στο σχολειό, στο κρεβάτι μου και στην κοιλιά μου,
στα όνειρά μου - ξέρεις τι αγοράζω και τι πουλάω
- μη με ρωτάς, λοιπόν, γιατί χαμογελάω.
Γιατί έτσι - απλά γουστάρω.

Ρουφιάνε, πνίγομαι - γελάω, γιατί θίγομαι. "

Active member - κάμερα στραμμένη πάνω μου

Προσοχή!! Ακολουθεί βλακώδες βίντεο...

Από πολλούς θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως γελοίο, ανώριμο, ακόμα και ηλίθιο..
Από κάποιους άλλους ως αποπροσανατολιστικό, λούμπεν, κτλ...

Αφιερώνεται παρ' όλα αυτα στον...

ΔΑΙΜΟΝΑ της Εξεταστικής

Η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ στο τμήμα Οικιακής Οικονομίας!

Τα αποτελέσματα των φοιτητικών εκλογών για το τμήμα Οικιακής Οικονομίας σύμφωνα με το επίσημο site της ΔΑΠ:


Τα πραγματικά αποτελέσματα:

• Από πότε κατεβαίνει η ΔΑΠ στην Οικιακή Οικονομία!?!
• Ποιος φρόντισε ώστε η ΕΚΦΧ να δηλωθεί ως ΔΑΠ-ΝΔΦΚ??
• Ποιος δίνει το δικαίωμα στη ΔΑΠ να διαστρεβλώνει σε τέτοιο βαθμό τα αποτελέσματα;
• Γιατί στο site της ΔΑΠ υπάρχουν μόνο αποτελέσματα για το τμήμα Οικιακής Οικονομίας και όχι για τα υπόλοιπα τμήματα και το γενικό ΔΣ του Χαροκοπείου;

Να σημειωθεί ότι η ΕΚΦΧ έχει ξαναεμφανιστεί ως ΔΑΠ-ΝΔΦΚ στα αποτελέσματα παλαιότερων φοιτητικών εκλογών σε γνωστή εφημερίδα.

Ας βγάλει ο καθένας τα συμπεράσματά του..
(αν και για μας βγαίνουν από μόνα τους...)

Το μανιφέστο του καπιταλισμού δωρεάν στη Διαιτολογία..

Το μανιφέστο του καπιταλισμού διανέμεται δωρεάν στο 4ο έτος του τμήματος Διαιτολογίας...

Ένα δείγμα από το σύγγραμα του μαθήματος 'Διοίκηση Ανθρώπινων Πόρων' ή εν συντομία ΔΑΠ (βρε τι μας θυμίζει..;) :

Σημειώνουμε πως δεν αποτελεί στόχο μας το συγκεκριμένο μάθημα ή το σύγγραμμά του αποκλειστικά.
Αυτό που θέλουμε να θίξουμε είναι η γενικότερη νοοτροπία που καλλιεργείται μέσα από μαθήματα παραπλήσιου αντικειμένου (και όχι μόνο) σε όλα τα πανεπιστήμια και τα επιμέρους τμήματα, που σαν αποτέλεσμα έχει οι κοινωνικές-εργασιακές σχέσεις εκμετάλλευσης και ανταγωνισμού που επικρατούν να θεωρούνται αναπόφευκτες, δεδομένες και φυσιολογικές.

Πού πάμε μπαμπά..;

«Ορδές δεκάδων χιλιάδων κατατρεγμένων λαθρομεταναστών ετοιμάζουν τις... αποσκευές τους για την Ελλάδα.»

«Σεβόμαστε την θρησκεία τους, σεβόμαστε τα ήθη και τα έθιμά τους, να καταλάβουν όμως ότι ήρθαν απρόσκλητοι σε μια χριστιανική χώρα.»

«Τραγική είναι πλέον η εικόνα του κέντρου της Αθήνας, καθώς χιλιάδες μετανάστες έχουν καταλάβει τους δρόμους γύρω από την πλατεία Ομονοίας.» «Αρκετοί κάτοικοι και καταστηματάρχες παραμένουν εγκλωβισμένοι, αφού η υποβάθμιση της περιοχής καθιστά αδύνατη την εκποίηση των ακίνητων περιουσιών τους.»

«Σε λίγα χρόνια θα είμαστε μειονότητα στη χώρα μας!»

«Κι εμείς στέλνουμε συνεργεία καθαρισμού για να τους καθαρίσουμε, τους προσέχουμε μη και νιώσουν άσχημα, άβολα ή μας θυμώσουν… Ξεχνούν οι ίδιοι πως είναι οι φιλοξενούμενοι και φέρονται ως νοικοκύρηδες… Έχουμε ξεπεράσει τα όρια της υπομονής, αλλά και της βλακείας!»

«Γιατί οι Έλληνες είναι υποχρεωμένοι να ζουν σε αυτή την υποβάθμιση; Πρέπει επιτέλους να καταλάβουμε πως ήρθε η στιγμή που χρειάζεται σκούπα, ΣΚΟΥΠΑ! Να επαναπροωθηθούν από εκεί που μας ήρθανε!»

«Να μείνει μόνο ένα πολύ μικρό ποσοστό, αυτό που είναι απολύτως απαραίτητο σύμφωνα με τις ανάγκες της οικονομίας της χώρας.»

...

Περί προεδρικών εκλογών ο λόγος (και όχι μόνο...)

Με αφορμή τις αυριανές προεδρικές εκλογές στο τμήμα Γεωγραφίας (οι οποίες θα γίνουν σύμφωνα με το νέο νόμο-πλαίσιο, με τη δυνατότητα συμμετοχής δηλαδή όλων των φοιτητών και όχι μόνο των εκλεγμένων εκπροσώπων, πέρα από τους καθηγητές και το υπόλοιπο προσωπικό) έχουμε να καταθέσουμε λοιπόν δυο πράγματα..

Δε δεχόμαστε ότι οποιοδήποτε ζήτημα μπορεί να αποτελεί αποκλειστική αρμοδιότητα ενός προέδρου ή πρύτανη, μιας μερίδας καθηγητών ή μιας χούφτας φοιτητικών εκπροσώπων.

Αρνούμαστε το δικαίωμα να αποφασίσουμε για το ποιοι θα αποφασίζουν για εμάς...

Αρνούμαστε να επικυρώσουμε και απαξιώνουμε, όσο το δυνατό, το υφιστάμενο καθεστώς λειτουργίας και λήψης αποφάσεων.

Αποχή από τις προεδρικές εκλογές

Κύριοι Πρόεδροι, σας αφαιρούμε το Στέμμα..!

Το σχετικό αφισάκι:








(η εικόνα της αφίσας προέρχεται από γκράφιτι σε πρόσφατη εκδήλωση ενάντια στην καταστολή, τον έλεγχο και την αποστείρωση στο ΤΕΙ Αθήνας)

Αμφορέας 'Νεοκλασικής' περιόδου...

Ο αρχικός και ο αναρχικός

«Δε μου λες», είπε ο αρχικός στον αναρχικό, ενώ ένα ειρωνικό χαμόγελο πλαισίωνε την ερώτησή του, «το βρίσκεις φυσιολογικό να εξακολουθείς να παιδιαρίζεις; Όλα όσα λες, ό,τι σου κατεβαίνει στο κεφάλι, είναι λόγια και φαντασιοκοπήματα μικρού παιδιού».
«Φυσιολογικό είναι», απάντησε με ένα ανάλογο χαμόγελο ο αναρχικός. «Μην ξεχνάς ότι η ηλικία μου συγκρινόμενη με τη δική σου είναι πολύ μικρή. Εγώ δεν έχω μάθει ακόμα να περπατώ σωστά, ενώ εσύ σε λίγο θα θες μαγκούρα».
«Ναι, αλλά δεν είσαι μόνο λόγια», συνέχισε χωρίς χαμόγελο αυτή τη φορά ο αρχικός, «κάνεις και ζημιές».
«Όλα τα μικρά παιδιά κάνουν ζημιές», απάντησε διατηρώντας το χαμόγελό του ο αναρχικός. «Ιδίως άμα θυμώνουν».
«Τότε όμως», κατέληξε βλοσυρός ο αρχικός, «τρώνε το ξύλο τους κι ησυχάζουν».
«Ότι τρώνε το ξύλο τους δεν το αμφισβητεί κανείς. Ησυχάζουν όμως;»
«Θέλουν δε θέλουν θα ησυχάσουν, αλλιώς θα φάνε κι άλλο», απάντησε αυστηρά κι αποφασιστικά ο αρχικός. «Το ερώτημα όμως δεν είναι αυτό. Το ερώτημα είναι πότε επιτέλους θα σταματήσουν αυτά τα καμώματα».
«Μα φυσικά όταν θα έχω μεγαλώσει», αποκρίθηκε πάντα χαμογελαστός ο αναρχικός.
«Τότε σκοπεύεις να σταματήσεις να μιλάς και να ονειροπολείς σαν μικρό παιδί;»
«Δεν το ξέρω αυτό. Πολλοί μεγάλοι μιλούν και ονειροπολούν σαν μικρά παιδιά».
«Τότε σκοπεύεις να σταματήσεις τουλάχιστον τις ζημιές;»
«Ούτε αυτό το ξέρω. Πολλοί μεγάλοι κάνουνε ζημιές και μάλιστα πολύ χειρότερες».
«Ε, τότε, τι θα αλλάξει;» φώναξε θυμωμένα ο αρχικός.
«Θα σταματήσω να τρώω ξύλο», απάντησε ακόμα πιο χαμογελαστός ο αναρχικός.
«Γιατί;»
«Γιατί όταν εγώ θα έχω μεγαλώσει, εσύ θα έχεις πεθάνει».

Ο αρχικός σηκώθηκε αμίλητος και άρχισε να απομακρύνεται σκεφτικός. Λίγα βήματα πιο πέρα γύρισε αργά προς τον αναρχικό και του φώναξε: «Δε μου λες, τότε που θα έχεις μεγαλώσει, δε θα υπάρχουν μικρά παιδιά;»
Ο αναρχικός χαμογέλασε ξαφνιασμένος, σκέφτηκε λίγο και ανασήκωσε τους ώμους του. Ο αρχικός κούνησε το κεφάλι του και συνέχισε την απομάκρυνσή του.
Την ώρα που έστριβε στη γωνία άκουσε πίσω του τη φωνή του αναρχικού: «Δε μου λες, τότε που ήσουν μικρό παιδί, υπήρχαν μεγάλοι;»

Ο Ντουρίτο και μια ιστορία για τις ρωγμές...

Από το βιβλίο "Ιστορίες για τους ανθρώπους του καλαμποκιού" του εξεγερμένου υποδιοικητή Marcos (EZLN - Zapatistas).

Η αναστροφή απέχει φέτος από τις φοιτητικές εκλογές...

Δυο λόγια από την Αναστροφή…

Ας αρχίσουμε με κάποια δεδομένα για τη σχολή μας.

α Όλες οι αποφάσεις (όπως και στο σύνολο των σχολών) παίρνονται κυρίως από τη συνέλευση του κάθε τμήματος, η οποία απαρτίζεται από όλους τους καθηγητές και όλους τους εκλεγμένους εκπροσώπους των φοιτητών, ο αριθμός των οποίων ορίζεται ως ο μισός του αντίστοιχου αριθμού των καθηγητών.

Οι αποφάσεις, λοιπόν, σχετικά με τη λειτουργία του κάθε τμήματος και τελικά όλου του πανεπιστημίου λαμβάνονται στην ουσία από τους καθηγητές αφού, και η διάθεση να υπάρχει, ελάχιστο ρόλο μπορεί να παίξει η συμβολική παρουσία φοιτητών στα συμβούλια.

Και δε χρειάζεται ιδιαίτερη προσπάθεια για να αποδειχθεί ότι (γενικά μιλώντας) το ‘καθηγητικό’ και το ‘φοιτητικό συμφέρον’ είναι ξεκάθαρα συγκρουόμενα. Τα παραδείγματα πολλά από τη σχολή μας, όπως η εφαρμογή του νέου νόμου-πλαίσιο, η κατάργηση των ειδικών εξεταστικών για τους επί πτυχίω φοιτητές, το ζήτημα των μεταγραφών στο τμήμα Γεωγραφίας και πολλά άλλα… Οι σχέσεις που συνδέουν τις δύο αυτές ιδιότητες (του καθηγητή και του φοιτητή) είναι εκ φύσεως σε μεγάλο βαθμό εξουσιαστικές και σχέσεις εξάρτησης. Από κει και πέρα μένει να δούμε σε ποιο βαθμό θα καταχραστεί την εξουσία που του παρέχεται απλόχερα ο κάθε καθηγητής πλέον σαν άτομο.

β Αναμφισβήτητη είναι η έντονη αδιαφορία και αποστασιοποίηση της συντριπτικής μας πλειοψηφίας τόσο γύρω από το σύνολο σχεδόν των ζητημάτων της σχολής όσο και για τη λήψη των αποφάσεων σχετικά με τα ζητήματα αυτά. Τα αίτια αυτής της κατάστασης απάθειας είναι μάλλον επισφαλές να προσδιοριστούν σε δυο γραμμές. Το σίγουρο είναι ότι η περίπτωσή μας δεν είναι ένα ακόμα ‘μεμονωμένο περιστατικό’, αλλά αντίθετα αποτελούμε απλώς μέρος της ισοπεδωτικής κοινωνίας των ανθρώπων του άμεσου προσωπικού συμφέροντος και της παράλληλης αδιαφορίας για οτιδήποτε πέρα από αυτό.

γ Άμεση συνέπεια του παραπάνω είναι η απαξίωση της συνέλευσης των φοιτητών από τους ίδιους τους φοιτητές (με την ελάχιστη συμμετοχή αλλά και την υπερβολικά μικρή συχνότητα) και η ανυπαρξία ισχυρού συλλογικού λόγου και δράσης (πέρα από μερικές αξιοσημείωτες εξαιρέσεις όπως οι κινητοποιήσεις και οι καταλήψεις του 2006 και του 2007). Σαν αποτέλεσμα προκύπτει η μηδαμινή τάση για διεκδικήσεις (πέρα από ελάχιστες περιπτώσεις φοιτητών ή ομάδων φοιτητών).

δ Ο ιστορικός ρόλος των εκπροσώπων στο Χαροκόπειο.

Απ’ όσο είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε στη σχολή μας έχουν κατά καιρούς κάνει την εμφάνισή τους έξι κατηγορίες φοιτητικών εκπροσώπων:

- φοιτητές που έβλεπαν τις φοιτητικές εκλογές σαν συνέχιση του 15μελούς στο λύκειο

- φοιτητές που έβαζαν υποψηφιότητα επειδή απλά κάποιος έπρεπε να βάλει χωρίς καμία διάθεση να ασχοληθούν

- άλλοι που ζητούσαν ψήφους με στόχο την προβολή και το προσωπικό όφελος, είτε μέσω των αυξημένων επαφών με τους καθηγητές είτε μέσα από τη διοργάνωση πάρτυ και χορών για χρηματικά κέρδη

- άλλοι πάλι με ή χωρίς διάθεση να ασχοληθούν που είχαν ως παράλληλο στόχο την προώθηση του πολιτικού κόμματος στο οποίο ανήκαν ή υποστήριζαν

- μερικοί φοιτητές που έβλεπαν την εκλογή τους και τη νέα τους θέση σαν ευθύνη και ήταν αποφασισμένοι να ασχοληθούν

- και τέλος, κάποιοι που θεωρούσαν τις εκλογές αναγκαίο κακό και είχαν ως στόχο την ενδυνάμωση του συλλογικού λόγου των φοιτητών και τη μετάδοση της διάθεσής τους για ενασχόληση με τα ζητήματα της σχολής σε όσο το δυνατόν περισσότερους άλλους.

Στην τελευταία κατηγορία προσπαθήσαμε οι φοιτητές της αναστροφής να ανήκουμε καθ’ όλη τη διάρκεια αυτού του χρόνου.

Όπως και να’ χει όμως, όποιες κι αν είναι οι αρχικές επιδιώξεις του υποψήφιου εκπρόσωπου και της παράταξής του, στα μάτια μας πλέον η θεσμοθετημένη εκλογική διαδικασία αποδεικνύεται:

αρχικά ανώφελη, καθώς ελάχιστα αιτήματα μπορούν να πραγματωθούν μέσα από τον εξίσου θεσμοθετημένο τρόπο λήψης αποφάσεων

έπειτα επικίνδυνη, καθώς δεδομένης της χαρακτηριστικής μας αδιαφορίας μετατρέπεται από απλή εκλογή απλών αντιπροσώπων σε διαδικασία ανάθεσης των βασικών μας αρμοδιοτήτων σε μια χούφτα άτομα (μισούς από τους καθηγητές για την ακρίβεια)

και καταλήγει επιβλαβής, όταν οδηγεί στη δημιουργία μιας κλίκας φοιτητών-εκπροσώπων που ανανεώνεται κάθε χρόνο, η οποία συνδιαλέγεται με τους καθηγητές, τους προέδρους και τους πρυτάνεις και συντελεί στην ολική αποστασιοποίηση της συντριπτικής πλειοψηφίας.

Σκεπτόμενοι όλα αυτά...

Αρνούμαστε να λάβουμε μέρος, όπως κάναμε πέρσι, στον εκλογικό χορό.

Αρνούμαστε να αναγνωρίσουμε ως ορθή τη διαδικασία λήψης αποφάσεων στις σχολές με τη συμμετοχή μας στις εκλογές.

Αρνούμαστε να δηλώσουμε υποταγή στους θεσμούς, τα καταστατικά, τους προέδρους και τα υπουργεία.

Αρνούμαστε να δώσουμε αλλά και να δεχτούμε κάθε είδους εξουσιοδότηση, επιστρέφοντας και αυτήν που κάποιοι φοιτητές μας έδωσαν πέρσι στους ίδιους.

Η αναστροφή, επιμένοντας να απορρίπτει ενστικτωδώς κάθε είδους κομματική προσκόλληση, συνεχίζει πλέον τη δράση της στη σχολή όπως ακριβώς ξεκίνησε, σαν μια ομάδα φοιτητών που νιώθει ‘ανασφάλεια’ μέσα στο ‘ασφαλιστικό σύστημα’ που μας περιβάλλει, παραμένοντας ανοιχτή για κάθε ‘ανασφαλή’ χαροκοπίτη και χαροκοπίτισσα.

… ‘ανασφάλεια’ σε ένα ‘ασφαλιστικό σύστημα’ στο οποίο πολιτικοί και κυβερνήσεις ψηφίζονται για να εκπροσωπούν και να υπηρετούν τραπεζίτες και πολυεθνικές..

σε ένα ‘ασφαλιστικό σύστημα’ που η ιδιωτικοποίηση και ο ανταγωνισμός θεωρούνται μονόδρομος για την ανάπτυξη..

σε ένα ‘ασφαλιστικό σύστημα’ που η ιδιότητα του αφεντικού θεωρείται αυτοσκοπός..

‘ανασφάλεια’ σε ένα σύστημα που έχει για προστάτες και φύλακες της τάξης του δολοφόνους και έμπορους ναρκωτικών..

σε ένα σύστημα που το άσυλο φαντάζει περιττό και παράλογο..

‘ανασφάλεια’ σε έναν κόσμο που ο θεός άλλαξε όνομα και λέγεται ευρώ..

έναν κόσμο, που όπου και να τον αγγίξεις κολλάς βία, αδικία και εκμετάλλευση…

Ένα περσινό μας κείμενο τελείωνε ως εξής:

Η κίνηση της αναστροφής δεν επιζητά απλά την ψήφο σου..

Επιδιώκει τη συμμετοχή σου…

Επιδιώκει την κινητοποίηση όλων μας!

Φέτος θα κλείσουμε λίγο διαφορετικά..

Οι φοιτητές της αναστροφής δεν ζητάμε την ψήφο σου.

Επιδιώκουμε τη ρήξη και την κινητοποίησή σου.

Ονειρευόμαστε τη συμμετοχή όλων μας…